Konwerter XVID na VOC

Xvid to otwartorodlowy kodek wideo implementujacy standard MPEG-4 Part 2 Advanced Simple Profile, rozwijany i utrzymywany przez wolontariuszy-programistow na licencji GNU GPL. Projekt powstal w 2001 roku jako fork bazy kodu OpenDivX po tym, jak DivX, Inc. zamknal kod zrodlowy swojego kodeka — oryginalna nazwa jest odwroceniem DivX, co stanowi ukon w kierunku tej historii. Xvid osiagnol szeroka adopcje na poczatku i w polowie lat 2000. jako darmowa alternatywa dla komercyjnego kodeka DivX, oferujac porownywalna lub czasem wyzsza jakosc kompresji bez jakichkolwiek kosztow licencyjnych. Kodek doskonale radzi sobie z kompresja pelnoamtrazowego wideo do zadziwiajaco malych plikow przy zachowaniu dobrej jakosci wizualnej, wykorzystujac techniki takie jak adaptacyjna kwantyzacja, kompensacja ruchu z dokladnoscia do cwiartki piksela, globalna i lokalna estymacja ruchu oraz niestandardowe macierze kwantyzacji. Wideo zakodowane Xvidem jest zwykle przechowywane w kontenerach AVI, choc moze byc rowniez opakowane w MKV, MP4 i inne formaty. Kodek uzyskal certyfikat odtwarzania na wielu samodzielnych odtwarzaczach DVD i urzadzeniach multimedialnych obslugujacych odtwarzanie DivX, poniewaz oba kodeki dziela bazowy standard MPEG-4 ASP. Wieloplatformowa dostepnosc obejmujaca Windows, Linux, macOS i inne systemy operacyjne, w polaczeniu z calkowicie darmowa i otwartorodlowa natura, uczynic Xvid kamieniem wegielnym spolecznosciowego kodowania wideo. Choc H.264 i nowsze kodeki w duzej mierze zastapily MPEG-4 ASP w nowym kodowaniu, Xvid pozostaje w uzyciu dla kompatybilnosci ze starszym sprzetem i w historycznych kolekcjach medialnych.

VOC (Creative Voice) to kontener cyfrowego audio opracowany przez Creative Technology i wprowadzony wraz z oryginalna karta Sound Blaster w 1989 roku. Sluzyl jako natywny format audio dla rodziny Sound Blaster w epoce DOS, kiedy sprzet Creative dominowal w dziedzie PC audio. Pliki VOC sa oparte na blokach: kazdy plik sklada sie z typowanych blokow danych, ktore moga przenosic 8-bitowe PCM bez znaku, 4-bitowe i 2,6-bitowe Creative ADPCM, 16-bitowe PCM ze znakiem, a takze audio zakodowane w A-law i mu-law. Struktura blokowa obsluguje rowniez interwaly ciszy, petle powtorzen i punkty znacznikowe, dajac twoorcom gier precyzyjna kontrole nad odtwarzaniem dzwieku. Istotna zaleta bylo dekodowanie na poziomie sprzetu — karty Sound Blaster mogly odtwarzac dane VOC bezposrednio przez transfer DMA, zwalniajac procesor do innych zadan w epoce, gdy cykle procesora byly na wage zlota. Format byl szeroko stosowany w grach DOS od id Software, Sierra i LucasArts. Wraz z rozwojem Windowsa i formatu WAV VOC stopniowo wypadl z glownego nurtu, lecz pozostaje wazny dla zachowania retro gier i dla kazdego, kto pracuje z archiwalnymi zbiorami audio z ery PC.