Konwerter XVID na WMA

Xvid to otwartorodlowy kodek wideo implementujacy standard MPEG-4 Part 2 Advanced Simple Profile, rozwijany i utrzymywany przez wolontariuszy-programistow na licencji GNU GPL. Projekt powstal w 2001 roku jako fork bazy kodu OpenDivX po tym, jak DivX, Inc. zamknal kod zrodlowy swojego kodeka — oryginalna nazwa jest odwroceniem DivX, co stanowi ukon w kierunku tej historii. Xvid osiagnol szeroka adopcje na poczatku i w polowie lat 2000. jako darmowa alternatywa dla komercyjnego kodeka DivX, oferujac porownywalna lub czasem wyzsza jakosc kompresji bez jakichkolwiek kosztow licencyjnych. Kodek doskonale radzi sobie z kompresja pelnoamtrazowego wideo do zadziwiajaco malych plikow przy zachowaniu dobrej jakosci wizualnej, wykorzystujac techniki takie jak adaptacyjna kwantyzacja, kompensacja ruchu z dokladnoscia do cwiartki piksela, globalna i lokalna estymacja ruchu oraz niestandardowe macierze kwantyzacji. Wideo zakodowane Xvidem jest zwykle przechowywane w kontenerach AVI, choc moze byc rowniez opakowane w MKV, MP4 i inne formaty. Kodek uzyskal certyfikat odtwarzania na wielu samodzielnych odtwarzaczach DVD i urzadzeniach multimedialnych obslugujacych odtwarzanie DivX, poniewaz oba kodeki dziela bazowy standard MPEG-4 ASP. Wieloplatformowa dostepnosc obejmujaca Windows, Linux, macOS i inne systemy operacyjne, w polaczeniu z calkowicie darmowa i otwartorodlowa natura, uczynic Xvid kamieniem wegielnym spolecznosciowego kodowania wideo. Choc H.264 i nowsze kodeki w duzej mierze zastapily MPEG-4 ASP w nowym kodowaniu, Xvid pozostaje w uzyciu dla kompatybilnosci ze starszym sprzetem i w historycznych kolekcjach medialnych.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.