Konwerter plików DCM do FTS
Konwertuj swoje pliki w formacie dcm do formatu fts przez Internet i bezpłatnie
dcm
fts
Jak przekonwertować plik w formacie DCM do formatu FTS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format fts lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fts; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DCM to rozszerzenie pliku dla standardu DICOM (Digital Imaging and Communications in Medicine), kompleksowego systemu obsługi, przechowywania, przesyłania i drukowania danych obrazowania medycznego. Opracowany wspólnie przez American College of Radiology (ACR) i National Electrical Manufacturers Association (NEMA), standard osiągnął obecną formę jako DICOM 3.0 w 1993 roku i jest od tego czasu stale aktualizowany. Plik DCM to znacznie więcej niż kontener obrazu: zawiera dane pikselowe wraz z bogatym zestawem ustrukturyzowanych znaczników metadanych zorganizowanych w grupy opisujące pacjenta (imię, identyfikator, data urodzenia), badanie (data, lekarz kierujący, opis), serię obrazową (modalność, część ciała, pozycja pacjenta) oraz konkretny obraz (parametry akwizycji, rozstaw pikseli, ustawienia okna/poziomu). DICOM obsługuje szeroki zakres typów danych pikselowych — monochromatyczne (8, 12 lub 16 bitów), kolor RGB, przestrzenie kolorów YBR i sekwencje wieloklatkowe dla pętli cine lub stosów wolumetrycznych — z opcjonalną kompresją JPEG, JPEG 2000, JPEG-LS lub RLE. Jedną z zalet jest kliniczna interoperacyjność: każde nowoczesne urządzenie obrazowania medycznego — CT, MRI, RTG, USG, PET, mammografia — generuje wyjście DICOM, a każdy system PACS je przyjmuje, co czyni DICOM uniwersalnym językiem radiologii. Osadzony kontekst kliniczny to kolejna kluczowa zaleta: w odróżnieniu od generycznych formatów obrazów, każdy plik DCM niesie metadane potrzebne do prawidłowego wyświetlania, mierzenia i interpretowania obrazu w kontekście diagnostycznym.
FTS to rozszerzenie pliku dla Flexible Image Transport System (FITS), standardowego formatu danych używanego w astronomii od 1981 roku, kiedy został zdefiniowany przez Dona Wellsa, Erica Greisena i R.H. Hartena w National Radio Astronomy Observatory, a następnie zatwierdzony przez Międzynarodową Unię Astronomiczną w 1982 roku. FITS został zaprojektowany od początku jako samoopisujący się format archiwalny: każdy plik zaczyna się od jednego lub więcej 2880-bajtowych bloków nagłówkowych zawierających pary klucz-wartość ASCII opisujące wymiary danych, układ współrzędnych, parametry obserwacji i proweniencję, po których następują bloki danych w różnych typach numerycznych — 8/16/32/64-bitowe liczby całkowite i 32/64-bitowe wartości zmiennoprzecinkowe IEEE. FITS obsługuje wielowymiarowe tablice (obrazy, kostki danych, hiperkostki), tablice binarne dla danych katalogowych oraz tablice ASCII, z wieloma jednostkami nagłówek/dane (HDU) współistniejącymi w jednym pliku. Format obsługuje specjalistyczne dane astronomiczne: kostki widmowe, dane widoczności z radiointerferometrii, obrazy mozaikowe z wielorozszerzeniami z matryc CCD oraz fotometrię szeregów czasowych. Jedną z zalet jest rygor naukowy: FITS wymaga, aby wszystkie metadane niezbędne do fizycznej interpretacji danych — transformacje współrzędnych (WCS), kalibracja fotometryczna, parametry teleskopu i instrumentu — towarzyszyły plikowi, eliminując problem utraty metadanych, który dotyka ogólnych formatów obrazów w kontekstach naukowych. Trwałość formatu i wsparcie instytucjonalne to kolejna zaleta — praktycznie każde obserwatorium, teleskop kosmiczny (Hubble, James Webb, Chandra) i oprogramowanie astronomiczne (DS9, IRAF, Astropy) używa FITS jako podstawowego formatu danych.