Konwerter plików DCM do PCD
Konwertuj swoje pliki w formacie dcm do formatu pcd przez Internet i bezpłatnie
dcm
pcd
Jak przekonwertować plik w formacie DCM do formatu PCD
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pcd lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcd; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DCM to rozszerzenie pliku dla standardu DICOM (Digital Imaging and Communications in Medicine), kompleksowego systemu obsługi, przechowywania, przesyłania i drukowania danych obrazowania medycznego. Opracowany wspólnie przez American College of Radiology (ACR) i National Electrical Manufacturers Association (NEMA), standard osiągnął obecną formę jako DICOM 3.0 w 1993 roku i jest od tego czasu stale aktualizowany. Plik DCM to znacznie więcej niż kontener obrazu: zawiera dane pikselowe wraz z bogatym zestawem ustrukturyzowanych znaczników metadanych zorganizowanych w grupy opisujące pacjenta (imię, identyfikator, data urodzenia), badanie (data, lekarz kierujący, opis), serię obrazową (modalność, część ciała, pozycja pacjenta) oraz konkretny obraz (parametry akwizycji, rozstaw pikseli, ustawienia okna/poziomu). DICOM obsługuje szeroki zakres typów danych pikselowych — monochromatyczne (8, 12 lub 16 bitów), kolor RGB, przestrzenie kolorów YBR i sekwencje wieloklatkowe dla pętli cine lub stosów wolumetrycznych — z opcjonalną kompresją JPEG, JPEG 2000, JPEG-LS lub RLE. Jedną z zalet jest kliniczna interoperacyjność: każde nowoczesne urządzenie obrazowania medycznego — CT, MRI, RTG, USG, PET, mammografia — generuje wyjście DICOM, a każdy system PACS je przyjmuje, co czyni DICOM uniwersalnym językiem radiologii. Osadzony kontekst kliniczny to kolejna kluczowa zaleta: w odróżnieniu od generycznych formatów obrazów, każdy plik DCM niesie metadane potrzebne do prawidłowego wyświetlania, mierzenia i interpretowania obrazu w kontekście diagnostycznym.
PCD (Photo CD) to własnościowy format obrazów opracowany przez Eastman Kodak we współpracy z Philips, wprowadzony w 1992 roku jako system przenoszenia fotografii z filmów 35mm na dyski kompaktowe do cyfrowego przeglądania i drukowania. Każdy plik PCD przechowuje pojedynczą fotografię w pięciu różnych rozdzielczościach w hierarchicznej strukturze zwanej Image Pac: Base/16 (192x128), Base/4 (384x256), Base (768x512), 4Base (1536x1024) i 16Base (3072x2048), z opcjonalnym 64Base (6144x4096) na dyskach Pro Photo CD. Obrazy są przechowywane we własnościowej przestrzeni kolorów Kodaka YCC (wariant CIE Lab poprzez model Photo YCC Color), która rejestruje szerszy gamut niż sRGB, przy 8 bitach na komponent w kanale luminancji i podpróbkowanej chrominancji. Wielorozdzielczościowa piramida jest kodowana za pomocą progresywnego schematu: obraz Base jest przechowywany bezpośrednio, a każda wyższa rozdzielczość jest zapisywana jako reszta (różnica) udoskonalająca przeskalowaną wersję poprzedniego poziomu, utrzymując całkowity rozmiar pliku na rozsądnym poziomie. Jedną z zalet jest wyjątkowa jakość skanowania: skany Photo CD były wykonywane na profesjonalnych skanerach Kodaka PIW (Photo Imaging Workstation) przez przeszkolonych operatorów, dając konsekwentnie doskonałe wyniki z negatywów i slajdów 35mm — często lepsze niż te osiągane przez współczesne konsumenckie skanery płaskie. Struktura wielorozdzielczościowa to kolejna godna uwagi cecha: pojedynczy plik PCD zaspokaja potrzeby od przeglądania miniaturek po druk wysokiej rozdzielczości bez potrzeby osobnych wersji pliku. Pliki PCD mogą być odczytywane przez Adobe Photoshop, ImageMagick, GIMP (przez wtyczkę), IrfanView i XnView, zapewniając dalszy dostęp do milionów obrazów Photo CD stworzonych w okresie komercyjnego szczytu tego formatu w latach 90.