Konwerter plików DCM do PDB
Konwertuj swoje pliki w formacie dcm do formatu pdb przez Internet i bezpłatnie
dcm
pdb
Jak przekonwertować plik w formacie DCM do formatu PDB
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pdb lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pdb; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DCM to rozszerzenie pliku dla standardu DICOM (Digital Imaging and Communications in Medicine), kompleksowego systemu obsługi, przechowywania, przesyłania i drukowania danych obrazowania medycznego. Opracowany wspólnie przez American College of Radiology (ACR) i National Electrical Manufacturers Association (NEMA), standard osiągnął obecną formę jako DICOM 3.0 w 1993 roku i jest od tego czasu stale aktualizowany. Plik DCM to znacznie więcej niż kontener obrazu: zawiera dane pikselowe wraz z bogatym zestawem ustrukturyzowanych znaczników metadanych zorganizowanych w grupy opisujące pacjenta (imię, identyfikator, data urodzenia), badanie (data, lekarz kierujący, opis), serię obrazową (modalność, część ciała, pozycja pacjenta) oraz konkretny obraz (parametry akwizycji, rozstaw pikseli, ustawienia okna/poziomu). DICOM obsługuje szeroki zakres typów danych pikselowych — monochromatyczne (8, 12 lub 16 bitów), kolor RGB, przestrzenie kolorów YBR i sekwencje wieloklatkowe dla pętli cine lub stosów wolumetrycznych — z opcjonalną kompresją JPEG, JPEG 2000, JPEG-LS lub RLE. Jedną z zalet jest kliniczna interoperacyjność: każde nowoczesne urządzenie obrazowania medycznego — CT, MRI, RTG, USG, PET, mammografia — generuje wyjście DICOM, a każdy system PACS je przyjmuje, co czyni DICOM uniwersalnym językiem radiologii. Osadzony kontekst kliniczny to kolejna kluczowa zaleta: w odróżnieniu od generycznych formatów obrazów, każdy plik DCM niesie metadane potrzebne do prawidłowego wyświetlania, mierzenia i interpretowania obrazu w kontekście diagnostycznym.
PDB (Palm Database) to ogolny format kontenera bazodanowego stworzony przez firme Palm, Inc. dla platformy Palm OS, ktory pojawil sie po raz pierwszy z oryginalnym PalmPilotem w marcu 1996 roku. W kontekscie e-bookow pliki PDB najczesciej wykorzystuja kodowanie PalmDOC lub Plucker do przechowywania czytelnego tekstu z podstawowym formatowaniem. Format sklada sie z 78-bajtowego naglowka identyfikujacego nazwe bazy danych, date utworzenia i liczbe rekordow, po czym nastepuje tabela indeksu rekordow i same rekordy danych. Pliki PDB zakodowane w PalmDOC uzywaja prostego schematu kompresji opartego na LZ77 do efektywnego pakowania tekstu jawnego, podczas gdy Plucker rozszerza to o renderowanie HTML, obsluge obrazow i nawigacje hiperłaczami. E-booki PDB napedzaly rozwijajacy sie ekosystem czytelnictwa mobilnego na lata przed pojawieniem sie dedykowanych czytnikow e-bookow — miliony uzytkownikow Palm OS nosily ze soba cale biblioteki na urzadzeniach takich jak Palm V, Tungsten i Treo. Glowna zaleta jest skrajna prostota: plaska struktura rekordow i minimalne narzuty sprawiaja, ze pliki PDB sa analizowane natychmiastowo nawet na mocno ograniczonym sprzecie z limitowana pamiecia i moca obliczeniowa. Otwarta, dobrze udokumentowana struktura to kolejny atut, ktory zaowocował powstaniem licznych aplikacji czytelniczych na Palm OS, Windows i pozniejsze platformy mobilne. Chociaz platforma Palm zostala dawno wycofana, e-booki PDB pozostaja dostepne dzieki narzędziom konwersji i czytnikom takim jak Calibre, a format zachowuje historyczne znaczenie jako jedno z najwczesniejszych praktycznych rozwiązań mobilnych e-bookow.