Konwerter plików DCM do G3
Konwertuj swoje pliki w formacie dcm do formatu g3 przez Internet i bezpłatnie
dcm
g3
Jak przekonwertować plik w formacie DCM do formatu G3
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format g3 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu g3; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DCM to rozszerzenie pliku dla standardu DICOM (Digital Imaging and Communications in Medicine), kompleksowego systemu obsługi, przechowywania, przesyłania i drukowania danych obrazowania medycznego. Opracowany wspólnie przez American College of Radiology (ACR) i National Electrical Manufacturers Association (NEMA), standard osiągnął obecną formę jako DICOM 3.0 w 1993 roku i jest od tego czasu stale aktualizowany. Plik DCM to znacznie więcej niż kontener obrazu: zawiera dane pikselowe wraz z bogatym zestawem ustrukturyzowanych znaczników metadanych zorganizowanych w grupy opisujące pacjenta (imię, identyfikator, data urodzenia), badanie (data, lekarz kierujący, opis), serię obrazową (modalność, część ciała, pozycja pacjenta) oraz konkretny obraz (parametry akwizycji, rozstaw pikseli, ustawienia okna/poziomu). DICOM obsługuje szeroki zakres typów danych pikselowych — monochromatyczne (8, 12 lub 16 bitów), kolor RGB, przestrzenie kolorów YBR i sekwencje wieloklatkowe dla pętli cine lub stosów wolumetrycznych — z opcjonalną kompresją JPEG, JPEG 2000, JPEG-LS lub RLE. Jedną z zalet jest kliniczna interoperacyjność: każde nowoczesne urządzenie obrazowania medycznego — CT, MRI, RTG, USG, PET, mammografia — generuje wyjście DICOM, a każdy system PACS je przyjmuje, co czyni DICOM uniwersalnym językiem radiologii. Osadzony kontekst kliniczny to kolejna kluczowa zaleta: w odróżnieniu od generycznych formatów obrazów, każdy plik DCM niesie metadane potrzebne do prawidłowego wyświetlania, mierzenia i interpretowania obrazu w kontekście diagnostycznym.
G3 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 3 (Rekomendacja T.4), ratyfikowanym przez CCITT w 1980 roku jako uniwersalna metoda kompresji do transmisji faksów przez sieci telefoniczne. Pliki G3 zawierają 1-bitowe (czarno-białe) dane obrazowe zakodowane za pomocą jednowymiarowego kodowania Modified Huffman (MH), gdzie każda linia skanowania jest niezależnie kompresowana poprzez zastępowanie serii kolejnych białych lub czarnych pikseli kodami o zmiennej długości z predefiniowanej tablicy Huffmana, zoptymalizowanej dla typowej zawartości dokumentów. Standard definiuje również opcjonalny tryb kodowania dwuwymiarowego (Modified READ), który koduje każdą linię jako różnice względem linii poprzedniej, osiągając lepszą kompresję dla stron z redundancją pionową. Standardowa rozdzielczość G3 to 204 piksele na cal w poziomie i albo 98 (standardowa), albo 196 (wysoka) pikseli na cal w pionie, co daje charakterystyczny lekko rozciągnięty wygląd odebranych dokumentów faksowych. Kodowanie zostało starannie zoptymalizowane pod kątem ograniczeń transmisji w czasie rzeczywistym modemów z lat 80. pracujących z prędkością od 2400 do 14400 bps, gdzie szybkość kodowania i dekodowania musiała odpowiadać przepustowości kanału komunikacyjnego. Jedną z zalet jest uniwersalna kompatybilność telekomunikacyjna: kodowanie Group 3 pozostaje obowiązkowym kodekiem bazowym dla każdego wyprodukowanego urządzenia faksowego, gwarantując, że dane obrazów G3 mogą być przesyłane do lub odbierane z dowolnego faksu na świecie. Wydajność formatu dla treści dokumentowych to kolejna zaleta — tablice Huffmana zostały statystycznie dostrojone do rozkładów długości serii występujących w dokumentach biznesowych, a typowe strony kompresują się do mniej niż 30 KB. Pliki G3 są obsługiwane przez LibreOffice, ImageMagick i oprogramowanie serwerów faksowych.