Konwerter plików CFF do SIXEL

Konwertuj swoje pliki w formacie cff do formatu sixel przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie CFF do formatu SIXEL

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format sixel lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu sixel; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

CFF (Compact Font Format) to format konturow czcionek opracowany przez Adobe Systems okolo 1996 roku jako wydajniejszy nastepca reprezentacji czcionek Type 1. CFF wykorzystuje charstrings Type 2 — zoptymalizowane kodowanie obslugujace wiele argumentow na operator, pomijanie wartosci domyslnych i wspoluzytkowane podprogramy — do opisywania tych samych kubicznych krzywych Beziera glifow co Type 1, ale przy znacznie mniejszym zuzyciu pamieci. Typowa czcionka CFF jest o 20-50% mniejsza niz jej odpowiednik Type 1. Format moze funkcjonowac jako samodzielny plik czcionki lub, czesciej, jako tabela danych konturow wewnatrz kontenera czcionek OpenType (tabela CFF w plikach OTF z konturami PostScript). CFF obsluguje wiele czcionek w jednym pliku dzieki swojej strukturze FontSet, wspoldzielac globalne podprogramy w calej kolekcji w celu dalszego zmniejszenia rozmiaru. Zaleta jest efektywnosc kompresji bez degradacji stratnej — kazdy punkt kontrolny i wskazowka sa zachowane dokladnie, jedynie zakodowane bardziej kompaktowo. Format dziedziczy rowniez pelna zdolnosc wskazywania Type 1, w tym wskazowki trzonow, wskazowki kontrowe i strefy wyrownania zapewniajace ostre renderowanie na ekranach o niskiej rozdzielczosci i drukarkach. CFF2, ewolucja wprowadzona z OpenType 1.8, dodaje obsluge wariacji czcionek (czcionki zmienne) poprzez interpolacje wzdluz wielu osi projektowych. Szerokie wsparcie w przeglądarkach PDF, przegladarkach internetowych poprzez OpenType i profesjonalnym oprogramowaniu projektowym czyni CFF jednym z najszerzej wdrozonych formatow konturow w typografii cyfrowej.
Twórca: Adobe Systems
Pierwsze wydanie: 1996
SIXEL (Six Pixel) to bitmapowy format kodowania grafiki stworzony przez Digital Equipment Corporation (DEC) w 1983 roku do renderowania obrazów na drukarkach znakowych i terminalach wideo. Nazwa wywodzi się od podstawowej jednostki kodowania: kolumny sześciu pikseli reprezentowanej przez pojedynczy znak ASCII. Każdy znak drukowalny w strumieniu danych SIXEL (ASCII 63-126) koduje 6-pikselową kolumnę pionową, gdzie wartość binarna znaku określa, które piksele są włączone, a które wyłączone. Kolor jest określany przez sterowanie paletą opartą na rejestrach: sekwencja Select Color Sequence przypisuje wartość koloru HLS lub RGB do numerowanego rejestru, a kolejne znaki sixel używają tego koloru do momentu wybrania innego rejestru. Kodowanie obsługuje atrybuty rastrowe do określania proporcji pikseli i wymiarów obrazu, sekwencje powtórzeń (! po którym następuje liczba i znak) dla kompresji długości serii identycznych kolumn oraz $ (powrót karetki) i - (nowa linia) do nawigacji po siatce sixeli. DEC zaimplementował obsługę SIXEL w terminalach VT240, VT241, VT330 i VT340, a także w wielu modelach drukarek. Jedną z zalet kodowania SIXEL jest jego czysto znakowy charakter ASCII: strumień danych składa się wyłącznie ze znaków drukowalnych i standardowych sekwencji sterujących, co oznacza, że grafika SIXEL może być transmitowana przez dowolny tekstowy kanał komunikacyjny — terminale szeregowe, sesje SSH, połączenia telnet — bez wymagania transportu bezpiecznego dla danych binarnych czy modyfikacji protokołu. Współczesny renesans formatu stanowi kolejny niezwykły wymiar: po dekadach zapomnienia obsługa SIXEL została zaimplementowana w licznych nowoczesnych emulatorach terminali, umożliwiając wyświetlanie obrazów w przepływach pracy wiersza poleceń. Wyjście SIXEL może być generowane przez ImageMagick, libsixel, chafa i różne biblioteki do tworzenia wykresów.
Pierwsze wydanie: 1983