Konwerter plików AVR do WMA

AVR (Audio Visual Research) to format audio, ktory powstal na platformie Apple Macintosh okolo 1989 roku, stworzony przez firme Audio Visual Research na potrzeby ich narzedzi do edycji i syntezy dzwieku. Przechowuje surowe probki audio poprzedzone naglowkiem o stalej dlugosci, zawierajacym czestotliwosc probkowania, glebie bitowa (8 lub 16 bitow), konfiguracje kanalow oraz znaczniki punktow petli. W odróznieniu od zlozonych formatow kontenerowych, AVR uzywa plaskiej struktury binarnej bez kompresji, zachowujac pelna jakosc fali dzwiekowej kosztem wiekszych plikow. Format obslugiwal profesjonalne stacje robocze audio na Macintoshu pod koniec lat 80. i na poczatku lat 90. XX wieku, gdy platforma Mac dominowala w dziedzinie kreatywnej informatyki. Jedna z zalet jest nieskompresowane przechowywanie gwarantujace zerowe artefakty i idealna integralnosc sygnalu podczas operacji edycyjnych. Natywne znaczniki petli stanowia kolejna ceche, pozwalajac projektantom dzwieku definiowac punkty bezszwowego powtarzania wewnatrz pliku — wyprzedzajac swoje czasy w produkcji muzycznej opartej na samplach. Narzedzia takie jak SoX utrzymuja obsluge AVR, zapewniajac archiwistom dostep do tych historycznych nagran i mozliwosc ich konwersji. Choc wyparty przez WAV i AIFF, AVR pozostaje godnym uwagi elementem wczesnej historii cyfrowego audio.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.