Konwerter MTS na WMA

MTS to rozszerzenie pliku powiazane z formatem nagrywania AVCHD, wspolnie opracowanym przez Sony i Panasonic dla konsumenckich kamer cyfrowych wysokiej rozdzielczosci. Pliki z rozszerzeniem MTS zawieraja dane strumienia transportowego MPEG-2 z wideo H.264/AVC w rozdzielczosci do 1920x1080, sparowane z audio Dolby Digital (AC-3) lub LPCM. Oznaczenie MTS jest uzywane, gdy tresci AVCHD sa dostepne bezposrednio z nosnika nagrywania, w odróznieniu od plikow M2TS, ktore zwykle odnossa sie do tego samego formatu strumienia transportowego w kontekscie plyt Blu-ray. Konsumenckie i polprofesjonalne kamery cyfrowe od Sony, Panasonic, Canon i innych producentow zapisuja pliki MTS w strukturalnej hierarchii katalogow na kartach pamieci lub wewnetrznym nosnikow, wraz z plikami indeksowymi i listami odtwarzania organizujacymi klipy do odtwarzania w kamerze. Opakowanie w strumien transportowy obejmuje informacje o taktowaniu kluczowe dla utrzymania synchronizacji audio-wideo i obsluguje funkcje takie jak punkty dostepu losowego do efektywnego przeszukiwania. Nagrania MTS zachowuja pelna jakosc przechwycona przez czujnik kamery, co czyni je odpowiednimi jako material zrodlowy do przepływów montazu. Stosowanie kompresji H.264 zapewnia efektywna rownowage miedzy jakoscia wideo a rozmiarem pliku, umozliwiajac dlugie czasy nagrywania na powszechnie dostepnych kartach pamieci SD i SDHC. Pliki MTS sa rozpoznawane przez wszystkie glowne aplikacje do montazu wideo i moga byc importowane bezposrednio na osie czasu montazowe, choc niektore przeplywy korzystaja z transkodowania do formatow zoptymalizowanych pod edycje dla plynniejszej pracy w czasie rzeczywistym.

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.