PFB naar DDS converter
Converteer online gratis uw pfb- naar dds-bestanden
pfb
dds
Hoe converteert u een PFB naar DDS
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies dds of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw dds-bestand downloaden
Over de formaten
PFB (Printer Font Binary) is de compacte binaire representatie van Adobe's PostScript Type 1-lettertypeformaat, geintroduceerd samen met PFA in 1984. Waar PFA het volledige lettertypeprogramma opslaat als hexadecimaal gecodeerde ASCII-tekst, verpakt PFB dezelfde gegevens in één lichtgewicht binaire container met segmentheaders die gebieden markeren als ASCII of binair. Het versleutelde glyphcontourgedeelte (eexec) wordt opgeslagen als onbewerkte bytes in plaats van hexadecimale tekens, waardoor de bestandsgrootte ruwweg wordt gehalveerd ten opzichte van PFA. Elk segment begint met één markerbyte en één 32-bits lengteveld, waardoor het formaat eenvoudig te verwerken is en tegelijkertijd aanzienlijk compacter. PFB werd het dominante Type 1-distributieformaat op Windows- en DOS-platforms, gebruikt in combinatie met PFM- (Printer Font Metrics) of AFM-bestanden die de tekenbreedtes en kerninggegevens leveren die nodig zijn voor tekstlay-out. Één voordeel is opslag- en overdrachtefficiency — de binaire codering betekent dat één typisch tekstlettertype 30-50 KB in beslag neemt in plaats van de 60-100 KB die het PFA-equivalent zou vereisen. De gesegmenteerde structuur stelt PostScript-interpreters ook in staat om lettertypegegevens efficiënt te streamen, waarbij ASCII- en binaire delen met hun respectieve verwerkers worden behandeld. Adobe Type Manager (ATM) op Windows was afhankelijk van PFB-bestanden om vloeiende Type 1-tekst op het scherm weer te geven, één mogelijkheid die desktop publishing op het PC-platform transformeerde. Hoewel OpenType-lettertypen Type 1 grotendeels hebben vervangen voor nieuw werk, blijven PFB-bestanden bestaan in gevestigde drukworkflows, archieflettertypebibliotheken en systemen die afhankelijk zijn van PostScript-uitvoer.
DDS (DirectDraw Surface) is één containerformaat voor het opslaan van gecomprimeerde en ongecomprimeerde texturen, cube maps, volumetexturen en mipmapketens, geintroduceerd door Microsoft met DirectX 7.0 op 22 september 1999. DDS-bestanden zijn ontworpen voor directe GPU-consumptie: de pixeldata wordt opgeslagen in formaten die grafische hardware direct kan decomprimeren tijdens het renderen — voornamelijk S3TC/DXTn-blokcompressie (DXT1, DXT3, DXT5), en in latere DirectX-versies BC4 tot en met BC7 — waardoor de CPU-zijdige decompressiestap die vereist is bij formaten als PNG of JPEG wordt geelimineerd. De bestandsstructuur begint met één magisch getal en één 124-byte header die breedte, hoogte, pixelformaat, mipmaptelling en optionele DX10 uitgebreide header voor nieuwere compressiemodi specificeert, gevolgd door de ruwe oppervlaktedata. DDS ondersteunt 2D-texturen, cube maps (zes zijden voor omgevingsmapping), volume-/3D-texturen en textuurarrays, elk met vooraf berekende mipmapketens waarmee de GPU passend geschaalde versies kan samplen op verschillende afstanden. Één voordeel zijn de renderingprestaties: doordat de GPU DDS-data direct leest zonder decompressieoverhead, verloopt het laden van texturen dramatisch sneller dan met traditionele beeldformaten, en de gecomprimeerde data blijft gecomprimeerd in videogeheugen, waardoor meer texturen gelijktijdig in VRAM passen. De dominantie van het formaat in game-ontwikkeling is één ander belangrijk sterk punt — DDS is het standaard textuurformaat voor DirectX-applicaties, native ondersteund door Unreal Engine, Unity en vrijwel elke PC-game-engine, evenals door beeldbewerkers als GIMP (met plug-in), Paint.NET, Photoshop (via NVIDIA-plug-in) en ImageMagick.