Konwerter plików SFD do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie sfd do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
sfd
dds
Jak przekonwertować plik w formacie SFD do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
SFD (SplineFont Database) to natywny format plikow zrodlowych programu FontForge, darmowego i otwartoźrodlowego edytora czcionek pierwotnie stworzonego przez George'a Williamsa w 2000 roku pod nazwa PfaEdit. Format przechowuje kompletny projekt czcionki — kontury glifow (splajny kubiczne i kwadratowe), szerokosc posuwu, boczne odstepy, instrukcje wskazywania, tabele kerningu i cech OpenType, rekordy nazewnictwa i metadane — w jednym czytelnym dla czlowieka pliku tekstowym. Kazdy glif jest opisany przez swoj punkt kodowy Unicode, wspolrzedne konturow, kompozyty referencji i kotwice, co czyni caly projekt czcionki mozliwym do inspekcji i porownywania za pomoca standardowych narzedzi tekstowych. SFD pelni funkcje edytowalnego formatu roboczego podczas tworzenia czcionek, z ktorego gotowe czcionki sa kompilowane do formatow binarnych takich jak OTF, TTF czy WOFF. Glowna zaleta jest przyjaznosc dla kontroli wersji — poniewaz SFD jest czystym tekstem, projektanci czcionek moga sledzic zmiany w poszczegolnych glifach, łaczyc wklady wspolpracownikow i utrzymywac pelna historie rewizji za pomoca Git lub dowolnego innego systemu VCS. Kompletnosc formatu to kolejny atut: zachowuje kazda informacje, ktora FontForge moze reprezentowac, w tym instrukcje TrueType, kontekstowe przeszukiwania podstawien i osie wielu wzorow, unikajac strat danych przy wielokrotnym edytowaniu. Specyfikacja SFD jest publicznie udokumentowana i przechodzila przez kilka wersji. Szerokie przyjecie FontForge w spolecznosci projektowania czcionek open source sprawia, ze SFD sluzy jako format zrodlowy dla setek wolnolicencyjnych rodzin czcionek dystrybuowanych na calym swiecie.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.