Konwerter plików SFD do FTS

Konwertuj swoje pliki w formacie sfd do formatu fts przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SFD do formatu FTS

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format fts lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fts; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

SFD (SplineFont Database) to natywny format plikow zrodlowych programu FontForge, darmowego i otwartoźrodlowego edytora czcionek pierwotnie stworzonego przez George'a Williamsa w 2000 roku pod nazwa PfaEdit. Format przechowuje kompletny projekt czcionki — kontury glifow (splajny kubiczne i kwadratowe), szerokosc posuwu, boczne odstepy, instrukcje wskazywania, tabele kerningu i cech OpenType, rekordy nazewnictwa i metadane — w jednym czytelnym dla czlowieka pliku tekstowym. Kazdy glif jest opisany przez swoj punkt kodowy Unicode, wspolrzedne konturow, kompozyty referencji i kotwice, co czyni caly projekt czcionki mozliwym do inspekcji i porownywania za pomoca standardowych narzedzi tekstowych. SFD pelni funkcje edytowalnego formatu roboczego podczas tworzenia czcionek, z ktorego gotowe czcionki sa kompilowane do formatow binarnych takich jak OTF, TTF czy WOFF. Glowna zaleta jest przyjaznosc dla kontroli wersji — poniewaz SFD jest czystym tekstem, projektanci czcionek moga sledzic zmiany w poszczegolnych glifach, łaczyc wklady wspolpracownikow i utrzymywac pelna historie rewizji za pomoca Git lub dowolnego innego systemu VCS. Kompletnosc formatu to kolejny atut: zachowuje kazda informacje, ktora FontForge moze reprezentowac, w tym instrukcje TrueType, kontekstowe przeszukiwania podstawien i osie wielu wzorow, unikajac strat danych przy wielokrotnym edytowaniu. Specyfikacja SFD jest publicznie udokumentowana i przechodzila przez kilka wersji. Szerokie przyjecie FontForge w spolecznosci projektowania czcionek open source sprawia, ze SFD sluzy jako format zrodlowy dla setek wolnolicencyjnych rodzin czcionek dystrybuowanych na calym swiecie.
Twórca: George Williams
Pierwsze wydanie: 7 listopada 2000
FTS to rozszerzenie pliku dla Flexible Image Transport System (FITS), standardowego formatu danych używanego w astronomii od 1981 roku, kiedy został zdefiniowany przez Dona Wellsa, Erica Greisena i R.H. Hartena w National Radio Astronomy Observatory, a następnie zatwierdzony przez Międzynarodową Unię Astronomiczną w 1982 roku. FITS został zaprojektowany od początku jako samoopisujący się format archiwalny: każdy plik zaczyna się od jednego lub więcej 2880-bajtowych bloków nagłówkowych zawierających pary klucz-wartość ASCII opisujące wymiary danych, układ współrzędnych, parametry obserwacji i proweniencję, po których następują bloki danych w różnych typach numerycznych — 8/16/32/64-bitowe liczby całkowite i 32/64-bitowe wartości zmiennoprzecinkowe IEEE. FITS obsługuje wielowymiarowe tablice (obrazy, kostki danych, hiperkostki), tablice binarne dla danych katalogowych oraz tablice ASCII, z wieloma jednostkami nagłówek/dane (HDU) współistniejącymi w jednym pliku. Format obsługuje specjalistyczne dane astronomiczne: kostki widmowe, dane widoczności z radiointerferometrii, obrazy mozaikowe z wielorozszerzeniami z matryc CCD oraz fotometrię szeregów czasowych. Jedną z zalet jest rygor naukowy: FITS wymaga, aby wszystkie metadane niezbędne do fizycznej interpretacji danych — transformacje współrzędnych (WCS), kalibracja fotometryczna, parametry teleskopu i instrumentu — towarzyszyły plikowi, eliminując problem utraty metadanych, który dotyka ogólnych formatów obrazów w kontekstach naukowych. Trwałość formatu i wsparcie instytucjonalne to kolejna zaleta — praktycznie każde obserwatorium, teleskop kosmiczny (Hubble, James Webb, Chandra) i oprogramowanie astronomiczne (DS9, IRAF, Astropy) używa FITS jako podstawowego formatu danych.
Twórca: NASA / IAU
Pierwsze wydanie: 1981