Konwerter RM do MP2

RM (RealMedia) to wlascicielski format kontenera multimedialnego opracowany przez RealNetworks poczawszy od 1997 roku. Format zostal zaprojektowany specjalnie do strumieniowego dostarczania mediow przez internet, pakujac kodeki RealVideo i RealAudio w kontener zoptymalizowany pod odtwarzanie przy niskiej przepustowosci. RM stal sie jednym z dominujacych formatow streamingowych pod koniec lat 90. i na poczatku lat 2000., gdy RealPlayer byl jedna z najszerzej instalowanych aplikacji multimedialnych, a RealNetworks przetarl szlaki koncepcji buforowanego strumieniowania wideo, jeszcze zanim szerokopasmowy internet stal sie powszechny. Format uzywa kodowania ze stala szybkoscia transmisji i wlascicielskiej struktury kontenera obslgujacej korekcje bledow w przod, umozliwiajac wzglednie plynne odtwarzanie nawet przez zawodne polaczenia modemowe. Pliki RM moga zawierac wiele strumieni o roznych szybkosciach transmisji, umozliwiajac technologie SureStream, ktora dostosowuje jakosc odtwarzania do dostepnej przepustowosci w czasie rzeczywistym. Kontener obsluguje metadane dla tytulu, autora i informacji o prawach autorskich, a RealNetworks opracowal protokoly streamingowe RTSP i PNA rownolegle z formatem do efektywnego dostarczania sieciowego. Kompresja w RM byla uznawana za imponujaca na swoje czasy, dostarczajac ogladalne wideo przy szybkosciach transmisji nawet 20-30 kbps, gdy konkurencyjne podejscia sobie z tym nie radzily. Chociaz RealMedia zostal w duzej mierze zastapiony przez nowoczesne technologie streamingowe, pliki RM pozostaja w archiwach z wczesnej ery internetu, w tym w organizacjach informacyjnych, instytucjach edukacyjnych i bibliotekach medialnych, ktore przyjely RealMedia w okresie jego szczytowej popularnosci.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.