Konwerter MTS na MP2

MTS to rozszerzenie pliku powiazane z formatem nagrywania AVCHD, wspolnie opracowanym przez Sony i Panasonic dla konsumenckich kamer cyfrowych wysokiej rozdzielczosci. Pliki z rozszerzeniem MTS zawieraja dane strumienia transportowego MPEG-2 z wideo H.264/AVC w rozdzielczosci do 1920x1080, sparowane z audio Dolby Digital (AC-3) lub LPCM. Oznaczenie MTS jest uzywane, gdy tresci AVCHD sa dostepne bezposrednio z nosnika nagrywania, w odróznieniu od plikow M2TS, ktore zwykle odnossa sie do tego samego formatu strumienia transportowego w kontekscie plyt Blu-ray. Konsumenckie i polprofesjonalne kamery cyfrowe od Sony, Panasonic, Canon i innych producentow zapisuja pliki MTS w strukturalnej hierarchii katalogow na kartach pamieci lub wewnetrznym nosnikow, wraz z plikami indeksowymi i listami odtwarzania organizujacymi klipy do odtwarzania w kamerze. Opakowanie w strumien transportowy obejmuje informacje o taktowaniu kluczowe dla utrzymania synchronizacji audio-wideo i obsluguje funkcje takie jak punkty dostepu losowego do efektywnego przeszukiwania. Nagrania MTS zachowuja pelna jakosc przechwycona przez czujnik kamery, co czyni je odpowiednimi jako material zrodlowy do przepływów montazu. Stosowanie kompresji H.264 zapewnia efektywna rownowage miedzy jakoscia wideo a rozmiarem pliku, umozliwiajac dlugie czasy nagrywania na powszechnie dostepnych kartach pamieci SD i SDHC. Pliki MTS sa rozpoznawane przez wszystkie glowne aplikacje do montazu wideo i moga byc importowane bezposrednio na osie czasu montazowe, choc niektore przeplywy korzystaja z transkodowania do formatow zoptymalizowanych pod edycje dla plynniejszej pracy w czasie rzeczywistym.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.