Konwerter MP3 na MP2

MP3 (MPEG-1 Audio Layer III) to jeden z najszerzej uzywanych formatow cyfrowego kodowania audio. Wykorzystuje forme stratnej kompresji danych, aby znaczaco zmniejszyc rozmiary plikow, zachowujac jakosc dzwieku bliska CD — typowo osiagajac wspolczynnik kompresji 10:1. Opracowany przez Fraunhofer Society we wspolpracy z innymi naukowcami, format stal sie miedzynarodowym standardem w 1993 roku jako czesc specyfikacji MPEG-1. Pliki MP3 moga byc kodowane przy roznych szybkosciach transmisji, najczesciej od 128 do 320 kbps, co pozwala uzytkownikom rownowazbye rozmiar pliku i wiernosc dzwieku. Efektywna kompresja, szeroka kompatybilnosc z urzadzeniami i male rozmiary plikow uczynialy MP3 sila napedowa cyfrowej rewolucji muzycznej, umozliwiajac praktyczne przechowywanie i dystrybucje muzyki przez internet. Dzis MP3 pozostaje jednym z najbardziej uniwersalnie obslugiwanych formatow audio w praktycznie wszystkich odtwarzaczach multimedialnych, systemach operacyjnych i urzadzeniach przenosnych.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), znany rowniez pod oryginalna nazwa projektu MUSICAM, to percepcyjny kodek audio standaryzowany jako czesc ISO/IEC 11172-3 w 1993 roku. Podczas gdy jego nastepca MP3 zyskal popularnosc wsrod konsumentow, MP2 wyrzezbil sobie trwala nisze w profesjonalnej emisji, ktora utrzymuje do dzis. Kodek dzieli audio na 32 podpasma za pomoca polifazowego banku filtrow, stosuje model psychoakustyczny do okreslenia progow maskowania, a nastepnie kwantyzuje i koduje Huffmanem kazde podpasmo. Typowe wdrozenia emisyjne uzywaja 192-384 kbps dla stereo, osiagajac transparentna jakosc przy nizszej zlozonosci kodera i lepszej odpornosci na bledy niz Layer III. Te wlasciwosci tlumaacza, dlaczego telewizja DVB, radio cyfrowe DAB i standard kamer HDV nakazuja lub preferuja MP2. Opoznienie kodera jest rowniez krotsze, co jest wazna cecha w przypadku nadawania na zywo, gdzie liczy sie synchronizacja dzwieku z obrazem. Trzy zalety utrzymuja MP2 na rynku dziesieciolecia po standaryzacji: lagodna degradacja w warunkach bledow transmisji, kluczowa dla sygnalow nadawanych drogami radiowymi, minimalne opoznienie kodowania odpowiednie dla lancuchow emisji na zywo oraz ugruntowana akceptacja regulacyjna w europejskich i azjatyckich systemach nadawczych.