Konwerter RM do DIVX

RM (RealMedia) to wlascicielski format kontenera multimedialnego opracowany przez RealNetworks poczawszy od 1997 roku. Format zostal zaprojektowany specjalnie do strumieniowego dostarczania mediow przez internet, pakujac kodeki RealVideo i RealAudio w kontener zoptymalizowany pod odtwarzanie przy niskiej przepustowosci. RM stal sie jednym z dominujacych formatow streamingowych pod koniec lat 90. i na poczatku lat 2000., gdy RealPlayer byl jedna z najszerzej instalowanych aplikacji multimedialnych, a RealNetworks przetarl szlaki koncepcji buforowanego strumieniowania wideo, jeszcze zanim szerokopasmowy internet stal sie powszechny. Format uzywa kodowania ze stala szybkoscia transmisji i wlascicielskiej struktury kontenera obslgujacej korekcje bledow w przod, umozliwiajac wzglednie plynne odtwarzanie nawet przez zawodne polaczenia modemowe. Pliki RM moga zawierac wiele strumieni o roznych szybkosciach transmisji, umozliwiajac technologie SureStream, ktora dostosowuje jakosc odtwarzania do dostepnej przepustowosci w czasie rzeczywistym. Kontener obsluguje metadane dla tytulu, autora i informacji o prawach autorskich, a RealNetworks opracowal protokoly streamingowe RTSP i PNA rownolegle z formatem do efektywnego dostarczania sieciowego. Kompresja w RM byla uznawana za imponujaca na swoje czasy, dostarczajac ogladalne wideo przy szybkosciach transmisji nawet 20-30 kbps, gdy konkurencyjne podejscia sobie z tym nie radzily. Chociaz RealMedia zostal w duzej mierze zastapiony przez nowoczesne technologie streamingowe, pliki RM pozostaja w archiwach z wczesnej ery internetu, w tym w organizacjach informacyjnych, instytucjach edukacyjnych i bibliotekach medialnych, ktore przyjely RealMedia w okresie jego szczytowej popularnosci.

DivX to rodzina kodekow wideo i format kontenera medialnego opracowany przez DivX, LLC. Historia projektu siega zhakowanej wersji kodeka Microsoft MPEG-4 v3, ktora krazyla pod koniec lat 90., ale legitymacyjny kodek DivX zostal wydany w styczniu 2001 roku jako projekt open-source o nazwie OpenDivX, zanim przeszedl na model komercyjny. Kodek opiera sie na kompresji MPEG-4 Part 2 (ASP), a pozniejsze wersje wlaczaly obsluge H.264/AVC i HEVC. DivX zyskal ogromna popularnosc na poczatku lat 2000. dzieki zdolnosci kompresji pelnoamtrazowego filmu do pliku wystarczajaco malego, by zmiescic sie na pojedynczym CD-ROM-ie, zachowujac ogladalna jakosc wizualna. Ta efektywnosc kompresji uczynic DivX definiujacym formatem wczesnej ery internetu, gdy przepustowosc i pamiec masowa byly deficytowe. Kontener DivX Media Format (.divx) dodaje funkcje takie jak interaktywne menu, rozdzialy, napisy i alternatywne sciezki audio, przynoszac funkcjonalnosc zblizona do DVD do plikow cyfrowych. Certyfikat DivX stal sie powszechna etykieta na elektronice konsumenckiej — tysiace odtwarzaczy DVD i innych urzadzen obslugiwaly odtwarzanie DivX natywnie. Kodek przodal tez w kodowaniu ze zmienna szybkoscia transmisji opartym na jakosci, przydzielajacym wiecej danych zlozonym scenam i mniej statycznym, co skutkuje stabilna jakoscia wizualna przez caly film.