Konwerter RM do 3G2

RM (RealMedia) to wlascicielski format kontenera multimedialnego opracowany przez RealNetworks poczawszy od 1997 roku. Format zostal zaprojektowany specjalnie do strumieniowego dostarczania mediow przez internet, pakujac kodeki RealVideo i RealAudio w kontener zoptymalizowany pod odtwarzanie przy niskiej przepustowosci. RM stal sie jednym z dominujacych formatow streamingowych pod koniec lat 90. i na poczatku lat 2000., gdy RealPlayer byl jedna z najszerzej instalowanych aplikacji multimedialnych, a RealNetworks przetarl szlaki koncepcji buforowanego strumieniowania wideo, jeszcze zanim szerokopasmowy internet stal sie powszechny. Format uzywa kodowania ze stala szybkoscia transmisji i wlascicielskiej struktury kontenera obslgujacej korekcje bledow w przod, umozliwiajac wzglednie plynne odtwarzanie nawet przez zawodne polaczenia modemowe. Pliki RM moga zawierac wiele strumieni o roznych szybkosciach transmisji, umozliwiajac technologie SureStream, ktora dostosowuje jakosc odtwarzania do dostepnej przepustowosci w czasie rzeczywistym. Kontener obsluguje metadane dla tytulu, autora i informacji o prawach autorskich, a RealNetworks opracowal protokoly streamingowe RTSP i PNA rownolegle z formatem do efektywnego dostarczania sieciowego. Kompresja w RM byla uznawana za imponujaca na swoje czasy, dostarczajac ogladalne wideo przy szybkosciach transmisji nawet 20-30 kbps, gdy konkurencyjne podejscia sobie z tym nie radzily. Chociaz RealMedia zostal w duzej mierze zastapiony przez nowoczesne technologie streamingowe, pliki RM pozostaja w archiwach z wczesnej ery internetu, w tym w organizacjach informacyjnych, instytucjach edukacyjnych i bibliotekach medialnych, ktore przyjely RealMedia w okresie jego szczytowej popularnosci.

3G2 (format plikow 3GPP2) to kontener multimedialny opracowany przez 3rd Generation Partnership Project 2 do uzycia w sieciach komorkowych CDMA2000. Zbudowany na bazie formatu ISO (MPEG-4 Part 12), przechowuje wideo zakodowane w H.263 lub MPEG-4 Visual wraz z audio w kodekach AMR, EVRC lub AAC. Specyfikacja zostala opublikowana po raz pierwszy w grudniu 2003 roku, aby zapewnic ustandaryzowany sposob obslugi wiadomosci multimedialnych i odtwarzania wideo przez telefony i sieci oparte na CDMA. Pliki 3G2 sa przystosowane do warunkow ekstremalnie niskiej przepustowosci, osiagajac odtwarzalna jakosc wideo przy szybkosciach transmisji nawet 30-60 kbps. Czyni to format szczegolnie efektywnym do mobilnego nagrywania wideo na urzadzeniach o ograniczonej mocy obliczeniowej i pamieci. Kontener obsluguje wiele sciezek, napisy tekstowe z synchronizacja czasowa i osadzone metadane. Istotna korzyscia jest niemal uniwersalna kompatybilnosc z telefonami CDMA z polowy lat 2000., zapewniajaca niezawodne odtwarzanie na szerokim zakresie urzadzen mobilnych. Choc nowsze formaty, takie jak MP4, w duzej mierze zastapily 3G2, pozostaje on przydatny do pracy ze starszymi tresciami mobilnymi oraz w sytuacjach, gdy minimalny rozmiar pliku jest glownym priorytetem.