Konwerter plików PWP do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie pwp do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
pwp
dds
Jak przekonwertować plik w formacie PWP do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PWP to własnościowy format obrazów używany przez Seattle FilmWorks (później przemianowane na PhotoWorks) w ich internetowej usłudze dostarczania zdjęć w drugiej połowie lat 90. Gdy klienci wysyłali rolki filmowe do Seattle FilmWorks w celu wywołania, firma oferowała usługę Pictures Online, pozwalającą użytkownikom pobierać zeskanowane zdjęcia przez modemowe połączenie internetowe. Pliki PWP były formatem używanym do tych pobrań, zawierając dane obrazu skompresowane JPEG opakowane we własnościowy kontener z dodatkowymi metadanymi dla oprogramowania wyświetlającego PhotoWorks. Format był celowo powiązany z własnościową aplikacją desktopową Seattle FilmWorks (PhotoMail), którą klienci musieli zainstalować, aby przeglądać i zarządzać pobranymi zdjęciami. PWP reprezentował jedną z najwcześniejszych prób cyfrowego dostarczania zdjęć — łącząc tradycyjne wywoływanie filmów z rodzącym się internetem, w czasach gdy większość konsumentów nie miała innej możliwości uzyskania cyfrowych kopii swoich fotografii. Jedną z zalet historycznego kontekstu formatu PWP jest zachowanie zeskanowanych zdjęć filmowych z przejściowej ery, gdy niewielu konsumentów posiadało aparaty cyfrowe czy skanery, co czyni pliki PWP potencjalnie jedynym cyfrowym zapisem fotografii z tego okresu. Struktura oparta na JPEG to kolejna praktyczna kwestia: pomimo własnościowego opakowania, bazowe dane obrazu wykorzystują standardową kompresję JPEG, a narzędzia takie jak ImageMagick, XnView i dedykowane konwertery PWP mogą wyodrębnić obrazy.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.