Konwerter plików PFB do DFONT
Konwertuj swoje pliki w formacie pfb do formatu dfont przez Internet i bezpłatnie
pfb
dfont
Jak przekonwertować plik w formacie PFB do formatu DFONT
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dfont lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dfont; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PFB (Printer Font Binary) to kompaktowa binarna reprezentacja formatu czcionek PostScript Type 1 firmy Adobe, wprowadzona rownoczesnie z PFA w 1984 roku. Tam gdzie PFA przechowuje caly program czcionki jako tekst ASCII zakodowany szesnastkowo, PFB opakowuje te same dane w lekkim kontenerze binarnym uzywajacym nagłowkow segmentow do oznaczania regionow jako ASCII lub binarnych. Zaszyfrowana sekcja konturow glifow (eexec) jest przechowywana jako surowe bajty zamiast znakow szesnastkowych, zmniejszajac rozmiar pliku mniej wiecej o polowe w porownaniu z PFA. Kazdy segment zaczyna sie bajtem znacznikowym i 32-bitowym polem dlugosci, czyniąc format prostym w parsowaniu, a jednoczesnie znacznie bardziej kompaktowym. PFB stal sie dominujacym formatem dystrybucji Type 1 na platformach Windows i DOS, uzywany w polaczeniu z plikami PFM (Printer Font Metrics) lub AFM dostarczajacymi dane o szerokosci znakow i kerningu potrzebne do ukladu tekstu. Zaleta jest wydajnosc przechowywania i transferu — binarne kodowanie sprawia, ze typowa czcionka tekstowa zajmuje 30-50 KB zamiast 60-100 KB, ktore wymagalby jej odpowiednik PFA. Segmentowa struktura umozliwia rowniez interpreterom PostScript efektywne strumieniowanie danych czcionki, przetwarzajac porcje ASCII i binarne za pomoca odpowiednich procedur obslugi. Adobe Type Manager (ATM) w Windows polegał na plikach PFB do renderowania gladkiego tekstu Type 1 na ekranie — mozliwosc, ktora odmienila desktop publishing na platformie PC. Chociaz czcionki OpenType w duzej mierze zastapily Type 1 w nowych pracach, pliki PFB utrzymuja sie w ugruntowanych przepływach poligraficznych, archiwalnych bibliotekach czcionek i systemach zaleznych od wyjscia PostScript.
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.