Konwerter plików PCX do SIXEL

Konwertuj swoje pliki w formacie pcx do formatu sixel przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie PCX do formatu SIXEL

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format sixel lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu sixel; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

PCX (PiCture eXchange) to rastrowy format obrazów stworzony przez ZSoft Corporation w 1985 roku jako natywny format ich aplikacji PC Paintbrush, jednego z pierwszych programów graficznych dla komputerów kompatybilnych z IBM PC. Format wykorzystuje prosty schemat kompresji kodowania długości serii (RLE), który działa poprzez zastępowanie kolejnych identycznych wartości pikseli parą licznik-wartość, osiągając umiarkowaną kompresję na obrazach z dużymi obszarami jednolitego koloru. Plik PCX składa się ze 128-bajtowego nagłówka (określającego wymiary, głębię kolorów, informacje o palecie, DPI i metodę kodowania), skompresowanych danych pikseli RLE ułożonych w kolejności linii skanowania oraz opcjonalnej 256-kolorowej palety dołączonej po danych obrazu. Format ewoluował przez kilka wersji obsługując coraz większe głębie kolorów: 1-bitowy monochromatyczny, 4-bitowy (16 kolorów), 8-bitowy (256 kolorów) i 24-bitowy true color z użyciem wielu płaszczyzn kolorów. PCX stał się jednym z najpopularniejszych formatów obrazów w erze DOS, szeroko obsługiwany przez programy graficzne, edytory tekstu, systemy DTP i wczesne gry w późnych latach 80. i wczesnych 90. Jedną z zalet była szeroka kompatybilność z oprogramowaniem ery DOS — PCX służył jako praktyczny format wymiany, gdy konkurencyjne programy używały własnościowych formatów rastrowych. Prostota dekodowania RLE to kolejna zaleta, wymagająca minimalnych zasobów CPU i pamięci. Choć PNG, JPEG i inne nowoczesne formaty zastąpiły PCX we współczesnym użyciu, format nadal spotykany jest w starszych archiwach i kontekstach retro.
Pierwsze wydanie: 1985
SIXEL (Six Pixel) to bitmapowy format kodowania grafiki stworzony przez Digital Equipment Corporation (DEC) w 1983 roku do renderowania obrazów na drukarkach znakowych i terminalach wideo. Nazwa wywodzi się od podstawowej jednostki kodowania: kolumny sześciu pikseli reprezentowanej przez pojedynczy znak ASCII. Każdy znak drukowalny w strumieniu danych SIXEL (ASCII 63-126) koduje 6-pikselową kolumnę pionową, gdzie wartość binarna znaku określa, które piksele są włączone, a które wyłączone. Kolor jest określany przez sterowanie paletą opartą na rejestrach: sekwencja Select Color Sequence przypisuje wartość koloru HLS lub RGB do numerowanego rejestru, a kolejne znaki sixel używają tego koloru do momentu wybrania innego rejestru. Kodowanie obsługuje atrybuty rastrowe do określania proporcji pikseli i wymiarów obrazu, sekwencje powtórzeń (! po którym następuje liczba i znak) dla kompresji długości serii identycznych kolumn oraz $ (powrót karetki) i - (nowa linia) do nawigacji po siatce sixeli. DEC zaimplementował obsługę SIXEL w terminalach VT240, VT241, VT330 i VT340, a także w wielu modelach drukarek. Jedną z zalet kodowania SIXEL jest jego czysto znakowy charakter ASCII: strumień danych składa się wyłącznie ze znaków drukowalnych i standardowych sekwencji sterujących, co oznacza, że grafika SIXEL może być transmitowana przez dowolny tekstowy kanał komunikacyjny — terminale szeregowe, sesje SSH, połączenia telnet — bez wymagania transportu bezpiecznego dla danych binarnych czy modyfikacji protokołu. Współczesny renesans formatu stanowi kolejny niezwykły wymiar: po dekadach zapomnienia obsługa SIXEL została zaimplementowana w licznych nowoczesnych emulatorach terminali, umożliwiając wyświetlanie obrazów w przepływach pracy wiersza poleceń. Wyjście SIXEL może być generowane przez ImageMagick, libsixel, chafa i różne biblioteki do tworzenia wykresów.
Pierwsze wydanie: 1983