Konwerter plików PCX do PCD
Konwertuj swoje pliki w formacie pcx do formatu pcd przez Internet i bezpłatnie
pcx
pcd
Jak przekonwertować plik w formacie PCX do formatu PCD
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pcd lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcd; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PCX (PiCture eXchange) to rastrowy format obrazów stworzony przez ZSoft Corporation w 1985 roku jako natywny format ich aplikacji PC Paintbrush, jednego z pierwszych programów graficznych dla komputerów kompatybilnych z IBM PC. Format wykorzystuje prosty schemat kompresji kodowania długości serii (RLE), który działa poprzez zastępowanie kolejnych identycznych wartości pikseli parą licznik-wartość, osiągając umiarkowaną kompresję na obrazach z dużymi obszarami jednolitego koloru. Plik PCX składa się ze 128-bajtowego nagłówka (określającego wymiary, głębię kolorów, informacje o palecie, DPI i metodę kodowania), skompresowanych danych pikseli RLE ułożonych w kolejności linii skanowania oraz opcjonalnej 256-kolorowej palety dołączonej po danych obrazu. Format ewoluował przez kilka wersji obsługując coraz większe głębie kolorów: 1-bitowy monochromatyczny, 4-bitowy (16 kolorów), 8-bitowy (256 kolorów) i 24-bitowy true color z użyciem wielu płaszczyzn kolorów. PCX stał się jednym z najpopularniejszych formatów obrazów w erze DOS, szeroko obsługiwany przez programy graficzne, edytory tekstu, systemy DTP i wczesne gry w późnych latach 80. i wczesnych 90. Jedną z zalet była szeroka kompatybilność z oprogramowaniem ery DOS — PCX służył jako praktyczny format wymiany, gdy konkurencyjne programy używały własnościowych formatów rastrowych. Prostota dekodowania RLE to kolejna zaleta, wymagająca minimalnych zasobów CPU i pamięci. Choć PNG, JPEG i inne nowoczesne formaty zastąpiły PCX we współczesnym użyciu, format nadal spotykany jest w starszych archiwach i kontekstach retro.
PCD (Photo CD) to własnościowy format obrazów opracowany przez Eastman Kodak we współpracy z Philips, wprowadzony w 1992 roku jako system przenoszenia fotografii z filmów 35mm na dyski kompaktowe do cyfrowego przeglądania i drukowania. Każdy plik PCD przechowuje pojedynczą fotografię w pięciu różnych rozdzielczościach w hierarchicznej strukturze zwanej Image Pac: Base/16 (192x128), Base/4 (384x256), Base (768x512), 4Base (1536x1024) i 16Base (3072x2048), z opcjonalnym 64Base (6144x4096) na dyskach Pro Photo CD. Obrazy są przechowywane we własnościowej przestrzeni kolorów Kodaka YCC (wariant CIE Lab poprzez model Photo YCC Color), która rejestruje szerszy gamut niż sRGB, przy 8 bitach na komponent w kanale luminancji i podpróbkowanej chrominancji. Wielorozdzielczościowa piramida jest kodowana za pomocą progresywnego schematu: obraz Base jest przechowywany bezpośrednio, a każda wyższa rozdzielczość jest zapisywana jako reszta (różnica) udoskonalająca przeskalowaną wersję poprzedniego poziomu, utrzymując całkowity rozmiar pliku na rozsądnym poziomie. Jedną z zalet jest wyjątkowa jakość skanowania: skany Photo CD były wykonywane na profesjonalnych skanerach Kodaka PIW (Photo Imaging Workstation) przez przeszkolonych operatorów, dając konsekwentnie doskonałe wyniki z negatywów i slajdów 35mm — często lepsze niż te osiągane przez współczesne konsumenckie skanery płaskie. Struktura wielorozdzielczościowa to kolejna godna uwagi cecha: pojedynczy plik PCD zaspokaja potrzeby od przeglądania miniaturek po druk wysokiej rozdzielczości bez potrzeby osobnych wersji pliku. Pliki PCD mogą być odczytywane przez Adobe Photoshop, ImageMagick, GIMP (przez wtyczkę), IrfanView i XnView, zapewniając dalszy dostęp do milionów obrazów Photo CD stworzonych w okresie komercyjnego szczytu tego formatu w latach 90.