Konwerter plików CID do JFI

Konwertuj swoje pliki w formacie cid do formatu jfi przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie CID do formatu JFI

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jfi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfi; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

CID (Character Identifier) to architektura czcionek opracowana przez Adobe Systems i wyspecyfikowana w czerwcu 1993 roku w celu sprostania wyzwaniom zwiazanym z czcionkami zawierajacymi bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie dla pism CJK (chinskiego, japonskiego, koreanskiego). Tradycyjne czcionki PostScript identyfikuja glify po nazwie, co staje sie niepraktyczne, gdy czcionka zawiera dziesiatki tysiecy znakow — typowa czcionka japonska moze zawierac ponad 20 000 glifow. Czcionki z kluczem CID zastepuja nazwy glifow identyfikatorami numerycznymi zorganizowanymi wedlug kolekcji i kolejnosci znakow (takich jak Adobe-Japan1 lub Adobe-GB1), drastycznie redukujac narzut dostepu do glifow i wyodrebniania podzbiorow. Architektura definiuje trzy typy czcionek PostScript: Type 9 (kontury Type 1 z kluczem CID), Type 10 (Type 3 z kluczem CID) i Type 11 (Type 42/TrueType z kluczem CID). Glowna zaleta jest wydajna obsluga ogromnych zestawow znakow — podejscie numeryczne CID eliminuje koszt pamieci i przetwarzania utrzymywania tysiecy łancuchow nazw glifow. Czcionki CID obsluguja rowniez zaawansowane zasoby CMap mapujace wartosci kodowania na identyfikatory CID, umozliwiajac jednej czcionce obsluge wielu schematow kodowania (Unicode, Shift-JIS, Big5) bez duplikowania danych glifow. Architektura dobrze integruje sie z wyodrebnianiem podzbiorow PDF, pozwalajac dokumentom osadzac tylko te glify, ktore sa rzeczywiscie uzywane. Technologia z kluczem CID polozyla fundamenty pod obsluge CJK zarowno w OpenType, jak i nowoczesnych przepływach pracy PDF, i pozostaje aktywna w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i systemach przetwarzania dokumentow na calym swiecie.
Twórca: Adobe Systems
Pierwsze wydanie: 11 czerwca 1993
JFI to alternatywne rozszerzenie pliku dla obrazów przechowywanych w formacie JPEG File Interchange Format (JFIF), standardowym formacie plików dla fotograficznych obrazów skompresowanych JPEG. Pliki JFI są bajtowo identyczne ze standardowymi plikami JPEG — rozszerzenie jest po prostu mniej popularnym wariantem, którego używały niektóre wczesne aplikacje i systemy operacyjne do identyfikacji obrazów JPEG/JFIF. Bazowa specyfikacja JFIF, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w 1991 roku, definiuje sposób pakowania danych obrazu skompresowanych JPEG do pliku ze specyficznymi segmentami znaczników: znacznik SOI (Start of Image), znacznik APP0 zawierający ciąg identyfikacyjny JFIF, numer wersji, informacje o gęstości pikseli i opcjonalną miniaturkę, a następnie strumień danych JPEG zawierający tablice kwantyzacji, tablice Huffmana i dane skanowania zakodowane entropijnie. Pliki JFI obsługują 8-bitowe obrazy w skali szarości i 24-bitowe obrazy kolorowe YCbCr o dowolnej rozdzielczości, z jakością kontrolowaną przez wartości tablic kwantyzacji wybrane podczas kompresji. Stratna kompresja oparta na DCT osiąga typowe stopnie kompresji od 10:1 do 20:1 dla treści fotograficznych z minimalnymi widocznymi artefaktami, choć wyższa kompresja wprowadza charakterystyczne wzory blokowania i dzwonienia kojarzone z JPEG. Jedną z zalet specyfikacji JFI/JFIF jest uniwersalna interoperacyjność: standaryzując strukturę pliku i konwencje przestrzeni kolorów (YCbCr ze specyficznymi współczynnikami konwersji CCIR 601), JFIF zapewnił, że obrazy JPEG mogą być wymieniane między aplikacjami i platformami bez przesunięć kolorów czy błędów dekodowania. Pełna kompatybilność oprogramowania to kolejna praktyczna zaleta — pliki JFI otwierają się w każdej przeglądarce obrazów, przeglądarce internetowej i edytorze, ponieważ ich zawartość to standardowe dane JPEG niezależnie od użytego rozszerzenia pliku.
Pierwsze wydanie: 1991