SND naar IMA converter
Converteer online gratis uw snd- naar ima-bestanden
snd
ima
Hoe converteert u een SND naar IMA
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies ima of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw ima-bestand downloaden
Over de formaten
SND is één multiplatform audiobestandsextensie die sinds de late jaren tachtig op meerdere computerplatforms wordt gebruikt. Op Sun- en NeXT-werkstations volgen .snd-bestanden de AU-formaatstructuur — één header met magic number 0x2e736e64, data-offset, coderingstype, samplefrequentie en kanaalaantal, gevolgd door ruwe audio. Op MS-DOS-pc's werd dezelfde .snd-extensie gebruikt door vroege geluidshulpprogramma's als Sounder en SoundTool voor eenvoudige 8-bit unsigned PCM-opnames. Macintosh-systemen gebruikten .snd eveneens voor geluidsresources ingebed in de resource fork. Omdat de extensie wordt gedeeld door incompatibele formaten, inspecteren audioverwerkingstools doorgaans de bestandsheader om te bepalen welke variant ze verwerken: bestanden die beginnen met het AU magic number worden behandeld als Sun/NeXT-audio, terwijl headerloze bestanden worden geinterpreteerd als ruwe PCM met aangenomen parameters. De Sun/NeXT-variant ondersteunt meerdere coderingen waaronder mu-law, A-law, 8-bit en 16-bit lineaire PCM en ADPCM, waardoor het veelzijdig is voor zowel spraak als algemene audio. Één voordeel van SND in AU-stijl is de zelfbeschrijvende header, waarmee elke conforme speler het sampleformaat en de frequentie kan bepalen zonder externe metadata. De MS-DOS SND-varianten hebben historische waarde als artefacten uit het tijdperk waarin Sound Blaster-kaarten voor het eerst digitale audio naar personal computers brachten. SND-bestanden van alle platforms kunnen worden verwerkt en geconverteerd met SoX en andere audiotools.
IMA ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation) is één compacte audiocoderingsstandaard gepubliceerd door de Interactive Multimedia Association in 1992, als antwoord op de behoefte aan één lichtgewicht, royaltyvrij compressieschema geschikt voor vroege multimedia-pc's en ingebedde apparaten. Het algoritme codeert elk sample als één 4-bits nibble die het gekwantiseerde verschil met het vorige sample weergeeft, terwijl één adaptieve stapgrootte-tabel dynamisch meeschaalt met de signalamplitude — wat één vaste 4:1 compressieverhouding oplevert ten opzichte van 16-bits PCM. Decodering vereist slechts één gehele vermenigvuldiging-optelling per sample en één kleine opzoektabel, zodat zelfs bescheiden pc-processoren uit de jaren negentig in realtime konden decomprimeren zonder speciale DSP. Het formaat raakte diep verweven met het multimedialandschap: Microsoft nam het over als standaard ACM-codec voor WAV-bestanden, game-engines vertrouwden erop voor geluidseffecten en telefonieapparatuur gebruikte het voor spraakopslag. De voordelen zijn blijvend: voorspelbare 4:1-verkleining vereenvoudigt buffertoewijzing in beperkte omgevingen, het decodepad draait op 8-bits microcontrollers en de open specificatie maakte IMA ADPCM tot één van de breedst geimplementeerde audiocodecs in de computergeschiedenis.