Konwerter plików SND do IMA
Konwertuj swoje pliki w formacie snd do formatu ima przez Internet i bezpłatnie
snd
ima
Jak przekonwertować plik w formacie SND do formatu IMA
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format ima lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ima; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
SND to wieloplatformowe rozszerzenie plikow audio uzywane w kilku ekosystemach komputerowych od konca lat 80. Na stacjach Sun i NeXT pliki .snd stosuja strukture formatu AU — naglowek z liczba magiczna 0x2e736e64, przesuniecie danych, typ kodowania, czestotliwosc probkowania i liczbe kanalow, a nastepnie surowe dane audio. Na komputerach MS-DOS to samo rozszerzenie .snd bylo uzywane przez wczesne narzedzia dzwiekowe, takie jak Sounder i SoundTool, do prostych 8-bitowych nagran PCM bez znaku. Systemy Macintosh rowniez uzywalb .snd dla zasobow dzwiekowych osadzonych w resource fork. Poniewaz rozszerzenie jest wspolne dla niekompatybilnych formatow, narzedzia do przetwarzania audio zwykle sprawdzaja naglowek pliku, aby okreslic, z ktora odmiana maja do czynienia: pliki zaczynajace sie od liczby magicznej AU sa traktowane jako audio Sun/NeXT, natomiast pliki bez naglowka sa interpretowane jako surowe PCM z zalozonymi parametrami. Wariant Sun/NeXT obsluguje wiele kodowan, w tym mu-law, A-law, 8-bitowe i 16-bitowe liniowe PCM oraz ADPCM, co czyni go wszechstronnym zarowno dla mowy, jak i ogolnego audio. Zaleta SND w stylu AU jest samoopisujoacy naglowek, pozwalajacy kazdemu zgodnemu odtwarzaczowi okreslic format i czestotliwosc probkowania bez zewnetrznych metadanych. Warianty SND dla MS-DOS maja wartosc historyczna jako artefakty ery, gdy karty Sound Blaster po raz pierwszy przyniosly cyfrowe audio na komputery osobiste. Pliki SND ze wszystkich platform moga byc przetwarzane i konwertowane za pomoca SoX i innych narzedzi audio.
IMA ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation) to kompaktowy standard kodowania audio opublikowany przez Interactive Multimedia Association w 1992 roku, odpowiadajacy na potrzebe lekkiego, wolnego od tantiem schematu kompresji, odpowiedniego dla wczesnych multimedialnych PC i urzadzen wbudowanych. Algorytm koduje kazda probke jako 4-bitowy nibble reprezentujacy skwantyzowana roznice od poprzedniej probki, podczas gdy adaptacyjna tablica wielkosci kroku dostosowuje sie dynamicznie do sledzenia amplitudy sygnalu — zapewniajac staly wspolczynnik kompresji 4:1 wzgledem 16-bitowego PCM. Dekodowanie wymaga jedynie mnozenia i dodawania liczb calkowitych na probke oraz malej tablicy wyszukiwania, wiec nawet skromne procesory z lat 90. mogly dekompresowac w czasie rzeczywistym bez dedykowanego DSP. Format gleboko wrosnal w krajobraz multimedialny: Microsoft przyjal go jako standardowy kodek ACM dla plikow WAV, silniki gier polegaly na nim przy efektach dzwiekowych, a sprzet telefoniczny uzywal go do przechowywania glosu. Jego zalety sa trwale: przewidywalna redukcja rozmiaru 4:1 ulatwia alokacje buforow w srodowiskach o ograniczonych zasobach, sciezka dekodowania dziala na 8-bitowych mikrokontrolerach, a otwarta specyfikacja uczynic IMA ADPCM jednym z najszerzej zaimplementowanych kodekow audio w historii informatyki.