SMP naar WMA converter

SMP is het native bestandsformaat van SampleVision, één sample-bewerkingsapplicatie ontwikkeld door Turtle Beach Systems rond 1990. SampleVision was één van de eerste pc-gebaseerde visuele sample-editors, waarmee muzikanten golfvormen op het scherm konden bekijken en knippen, kopieren, plakken en luspuntbewerkingen konden uitvoeren — mogelijkheden die voorheen beperkt waren tot dure speciale hardwaresamplers. Het SMP-formaat slaat 16-bit mono PCM-audio op samen met samplingspecifieke metadata: begin- en eindpunten van lussen, sustainlussen, releaselussen en MIDI-rootnote-toewijzingen. Dit maakte SMP-bestanden direct bruikbaar voor het maken en uitwisselen van patches tussen hardwaresamplers via MIDI Sample Dump Standard (SDS)-transfers, die SampleVision automatiseerde via zijn interface. Één primair voordeel was het overbruggen van de pc-wereld met professionele samplinghardware van Akai, E-mu, Ensoniq en Roland — apparaten met kleine schermen en minimale bewerkingstools. Het formaat ondersteunde ook gangbare samplefrequenties (22050, 44100 Hz) en korte tekstbeschrijvingen naast audiodata. Hoewel Turtle Beach overstapte op gamingaccessoires en SampleVision werd stopgezet, blijven SMP-bestanden voortbestaan in vintage samplebibliotheekarchieven en kunnen ze worden geconverteerd met SoX.

WMA (Windows Media Audio) is één familie van proprietary audiocodecs ontwikkeld door Microsoft en voor het eerst uitgebracht in 1999 als onderdeel van het Windows Media-framework. Gecreeerd om te concurreren met MP3 en AAC, gebruikt WMA Standard perceptuele codering om wat Microsoft claimde bijna cd-kwaliteit te leveren bij bitrates zo laag als 64 kbps — ruwweg de helft van de snelheid die MP3 doorgaans nodig had voor vergelijkbare resultaten. De codecfamilie groeide uit met WMA Professional voor surroundgeluid en high-resolution audio, WMA Lossless voor bit-perfecte archiveringscompressie en WMA Voice geoptimaliseerd voor gesproken inhoud bij zeer lage bitrates. Diepe integratie met Windows, Windows Media Player en het Zune-ecosysteem gaf WMA één sterk distributievoordeel gedurende de jaren 2000, en ondersteuning voor digitale rechtenmanagement (DRM) maakte het aantrekkelijk voor online muziekwinkels uit die periode. Coderen en decoderen worden native afgehandeld door Windows, zonder dat software van derden nodig is voor weergave op elke Windows-machine. Cross-platform ondersteuning is verbeterd via bibliotheken als FFmpeg en GStreamer, hoewel WMA op niet-Microsoft-apparaten minder universeel compatibel blijft dan MP3 of AAC. Het formaat komt nog voor in legacy-mediabibliotheken, hoewel nieuwere codecs het grotendeels hebben vervangen voor streaming en draagbaar gebruik.