ODP naar DDS converter
Converteer online gratis uw odp- naar dds-bestanden
odp
dds
Hoe converteert u een ODP naar DDS
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies dds of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw dds-bestand downloaden
Over de formaten
ODP (OpenDocument Presentation) is het presentatiebestandsformaat gedefinieerd door de OpenDocument Format (ODF)-standaard, ontwikkeld door het OASIS technisch comite en voor het eerst gepubliceerd als ODF 1.0 op 1 mei 2005, later aangenomen als internationale standaard ISO/IEC 26300. Één ODP-bestand is één ZIP-archief met XML-documenten die presentatie-inhoud, stijlen, metadata en instellingen beschrijven met behulp van één leverancierneutrale, royalty-vrije specificatie. Dia's worden gedefinieerd in content.xml met behulp van teken- en presentatienaamruimten, met afzonderlijke bestanden voor stijlen, manifest en ingesloten media. Het formaat ondersteunt tekstkaders, afbeeldingen, grafieken, tabellen, vormen, verlopen, transparantie, diaovergangen, animaties, basisdia's en sprekersnotities. ODP dient als het native formaat voor LibreOffice Impress, Apache OpenOffice Impress en Calligra Stage, en kan worden geimporteerd door Microsoft PowerPoint, Google Slides en andere commerciele tools. Één voordeel is leveranciersonafhankelijkheid — ODP wordt beheerst door één open standaard in plaats van één enkel bedrijf, waardoor langdurige toegankelijkheid en vrijheid van proprietary lock-in worden gegarandeerd. Dit maakt ODP bijzonder waardevol voor overheidsinstanties, onderwijsinstellingen en organisaties met digitale bewaarplichtmandaten. De volledig gedocumenteerde XML-structuur is één ander sterk punt, dat programmatische generatie en verwerking mogelijk maakt met elke programmeertaal met XML-ondersteuning. ODP is verplicht of aanbevolen als documentformaat door talrijke nationale overheden wereldwijd.
DDS (DirectDraw Surface) is één containerformaat voor het opslaan van gecomprimeerde en ongecomprimeerde texturen, cube maps, volumetexturen en mipmapketens, geintroduceerd door Microsoft met DirectX 7.0 op 22 september 1999. DDS-bestanden zijn ontworpen voor directe GPU-consumptie: de pixeldata wordt opgeslagen in formaten die grafische hardware direct kan decomprimeren tijdens het renderen — voornamelijk S3TC/DXTn-blokcompressie (DXT1, DXT3, DXT5), en in latere DirectX-versies BC4 tot en met BC7 — waardoor de CPU-zijdige decompressiestap die vereist is bij formaten als PNG of JPEG wordt geelimineerd. De bestandsstructuur begint met één magisch getal en één 124-byte header die breedte, hoogte, pixelformaat, mipmaptelling en optionele DX10 uitgebreide header voor nieuwere compressiemodi specificeert, gevolgd door de ruwe oppervlaktedata. DDS ondersteunt 2D-texturen, cube maps (zes zijden voor omgevingsmapping), volume-/3D-texturen en textuurarrays, elk met vooraf berekende mipmapketens waarmee de GPU passend geschaalde versies kan samplen op verschillende afstanden. Één voordeel zijn de renderingprestaties: doordat de GPU DDS-data direct leest zonder decompressieoverhead, verloopt het laden van texturen dramatisch sneller dan met traditionele beeldformaten, en de gecomprimeerde data blijft gecomprimeerd in videogeheugen, waardoor meer texturen gelijktijdig in VRAM passen. De dominantie van het formaat in game-ontwikkeling is één ander belangrijk sterk punt — DDS is het standaard textuurformaat voor DirectX-applicaties, native ondersteund door Unreal Engine, Unity en vrijwel elke PC-game-engine, evenals door beeldbewerkers als GIMP (met plug-in), Paint.NET, Photoshop (via NVIDIA-plug-in) en ImageMagick.