ARC naar CPIO converter
Converteer online gratis uw arc- naar cpio-bestanden
arc
cpio
Hoe converteert u een ARC naar CPIO
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies cpio of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw cpio-bestand downloaden
Over de formaten
ARC is één van de vroegste breed gebruikte gecomprimeerde archiefformaten voor personal computers, gecreeerd door Thom Henderson van System Enhancement Associates (SEA) in 1985 voor MS-DOS. Het formaat combineert meerdere bestanden in één enkel archief met per-bestandcompressie, met ondersteuning voor verschillende compressiemethoden waaronder geen compressie (opgeslagen), run-length encoding, Huffman-codering en LZW-varianten (Lempel-Ziv-Welch). Elke bestandsinvoer in één ARC-archief draagt zijn eigen header met de oorspronkelijke bestandsnaam, gecomprimeerde en ongecomprimeerde groottes, tijdstempel, CRC-controlesom en compressiemethode-indicator. ARC werd het dominante archiefformaat op DOS-gebaseerde bulletin board-systemen (BBS) gedurende het midden van de jaren 1980 en diende als het primaire middel voor het distribueren van software, documenten en gegevensbestanden online voor het internettijdperk. Het formaat ontketende één opmerkelijke juridische controverse toen Phil Katz één compatibel hulpprogramma (PKARC) creeerde, wat leidde tot één rechtszaak van SEA die Katz uiteindelijk motiveerde om het ZIP-formaat als juridisch alternatief te ontwikkelen. Één voordeel van ARC was de per-bestandcompressiebenadering, waardoor individuele bestanden konden worden uitgepakt zonder het gehele archief te decomprimeren. De geïntegreerde CRC-controlesommen boden één ander voordeel, waardoor betrouwbare verificatie van gegevensintegriteit mogelijk was na overdracht via foutgevoelige modemverbindingen. Hoewel ZIP en modernere formaten ARC begin jaren 1990 verdrongen, heeft het formaat historische betekenis als één fundamentele technologie in de evolutie van gegevenscompressie en bestandsdistributie.
CPIO (Copy In, Copy Out) is één Unix-archiefformaat dat dateert van het PWB/UNIX-systeem bij AT&T Bell Labs in 1977, ouder dan zelfs het tar-formaat. De naam beschrijft de oorspronkelijke werking van de tool: bestanden kopieren naar één archief en uit één archief. CPIO slaat bestanden sequentieel op met per-bestandheaders die de bestandsnaam, inode-informatie, rechten, eigendom, tijdstempels en bestandsgrootte bevatten, gevolgd door de bestandsgegevens zelf. Het formaat bestaat in verschillende varianten: het oorspronkelijke binaire formaat, het POSIX.1-gedefinieerde octet-georienteerde (ODC) formaat, het SVR4 newc-formaat met uitgebreide apparaat- en inodevelden, en de CRC-variant die checksomverificatie toevoegt. In tegenstelling tot tar leest CPIO de lijst van te archiveren bestanden van standaardinvoer, waardoor het van nature combineerbaar is met find en andere Unix-hulpprogramma's via pijpen. Één voordeel is getrouwe Unix-metadatabewaring — CPIO registreert apparaatnummers, inode-informatie en harde-linkrelaties met hogere getrouwheid dan vroege tar-implementaties, waardoor het geschikt is voor back-ups op systeemniveau en archivering van apparaatbestanden. De centrale rol van het formaat in Linux-pakketbeheer is één ander praktisch belang: het RPM-pakketformaat gebruikt CPIO als interne payloadcontainer, wat betekent dat elke RPM-gebaseerde Linux-installatie afhankelijk is van CPIO-extractie. Hoewel tar gebruikelijker is geworden voor algemene archivering, blijft CPIO bestaan in systeembeheer, initramfs-images en pakketbeheerinfrastructuur.