TBZ2 naar CPIO Converter

CPIO (Copy In, Copy Out) is één Unix-archiefformaat dat dateert van het PWB/UNIX-systeem bij AT&T Bell Labs in 1977, ouder dan zelfs het tar-formaat. De naam beschrijft de oorspronkelijke werking van de tool: bestanden kopieren naar één archief en uit één archief. CPIO slaat bestanden sequentieel op met per-bestandheaders die de bestandsnaam, inode-informatie, rechten, eigendom, tijdstempels en bestandsgrootte bevatten, gevolgd door de bestandsgegevens zelf. Het formaat bestaat in verschillende varianten: het oorspronkelijke binaire formaat, het POSIX.1-gedefinieerde octet-georienteerde (ODC) formaat, het SVR4 newc-formaat met uitgebreide apparaat- en inodevelden, en de CRC-variant die checksomverificatie toevoegt. In tegenstelling tot tar leest CPIO de lijst van te archiveren bestanden van standaardinvoer, waardoor het van nature combineerbaar is met find en andere Unix-hulpprogramma's via pijpen. Één voordeel is getrouwe Unix-metadatabewaring — CPIO registreert apparaatnummers, inode-informatie en harde-linkrelaties met hogere getrouwheid dan vroege tar-implementaties, waardoor het geschikt is voor back-ups op systeemniveau en archivering van apparaatbestanden. De centrale rol van het formaat in Linux-pakketbeheer is één ander praktisch belang: het RPM-pakketformaat gebruikt CPIO als interne payloadcontainer, wat betekent dat elke RPM-gebaseerde Linux-installatie afhankelijk is van CPIO-extractie. Hoewel tar gebruikelijker is geworden voor algemene archivering, blijft CPIO bestaan in systeembeheer, initramfs-images en pakketbeheerinfrastructuur.