ARC'den CPIO'ye dönüştürücü
arc dosyalarınızı cpio'ye çevrimiçi & ücretsiz olarak dönüştürün
arc
cpio
ARC'i CPIO'ye dönüştürme yöntemi
Dosyaları bilgisayar, Google Drive, Dropbox, URL'den veya sayfa üzerinden sürükleyerek seçin.
cpio ya da sonuç olarak ihtiyacınız olan diğer formatlardan birini seçin (200'den fazla format desteklenir)
Haydi dosyayı dönüştürün ve cpio dosyanızı hemen sonra indirebilirsiniz
Formatlar hakkında
ARC, kişisel bilgisayarlar için yaygın olarak kullanılan en eski sıkıştırılmış arşiv formatlarından biridir; 1985 yılında Thom Henderson tarafından System Enhancement Associates (SEA) bünyesinde MS-DOS için oluşturulmuştur. Format, birden fazla dosyayı dosya bazında sıkıştırma uygulayarak tek bir arşivde birleştirir; sıkıştırmasız saklama, run-length kodlama, Huffman kodlama ve LZW (Lempel-Ziv-Welch) varyantları dahil olmak üzere çeşitli sıkıştırma yöntemlerini destekler. Bir ARC arşivindeki her dosya girişi, orijinal dosya adını, sıkıştırılmış ve sıkıştırılmamış boyutları, zaman damgasını, CRC sağlama toplamını ve sıkıştırma yöntemi göstergesini içeren kendi başlığını taşır. ARC, 1980'lerin ortalarında DOS tabanlı ilan tahtası sistemlerinde (BBS) baskın arşiv formatı haline geldi ve i̇nternet öncesi dönemde yazılım, belge ve veri dosyalarının çevrimiçi dağıtımının başlıca aracı olarak hizmet verdi. Format, Phil Katz'ın uyumlu bir araç (PKARC) oluşturmasıyla önemli bir hukuki tartışmaya neden oldu; SEA'nın açtığı dava nihayetinde Katz'ı yasal bir alternatif olarak ZIP formatını geliştirmeye yöneltti. ARC'ın öne çıkan avantajlarından biri dosya bazında sıkıştırma yaklaşımıydı; bu sayede tüm arşivi açmadan tek tek dosyalar çıkarılabiliyordu. Entegre CRC sağlama toplamları işe hata eğilimli modem bağlantıları üzerinden aktarım sonrası veri bütünlüğünün güvenilir biçimde doğrulanmasını sağlayarak bir diğer avantajı oluşturuyordu. 1990'ların başında ZIP ve daha modern formatlar ARC'ın yerini almış olsa da format, veri sıkıştırma ve dosya dağıtımı evriminde temel bir teknoloji olarak tarihsel önemini korumaktadır.
CPIO (Copy In, Copy Out), AT&T Bell Laboratuvarları'ndaki PWB/UNIX sistemine dayanan ve 1977 yılından kalma bir Unix arşiv formatıdır; tar formatından bile daha eskidir. Ad, aracın orijinal işlemini tanımlar: dosyaları bir arşive kopyalama (ın) ve arşivden çıkarma (out). CPIO, dosyaları sıralı olarak depolar; her dosyanın öncesinde dosya adı, inode bilgisi, izinler, sahiplik, zaman damgaları ve dosya boyutunu içeren başlıklar bulunur ve ardından dosya verisi gelir. Format birden fazla varyanta sahiptir: orijinal i̇kili format, POSIX.1 tarafından tanımlanan sekizli yönelimli (ODC) format, genişletilmiş aygıt ve inode alanlarına sahip SVR4 newc formatı ve sağlama toplamı doğrulaması ekleyen CRC varyantı. Tar'dan farklı olarak CPIO, arşivlenecek dosyaların listesini standart girdiden okur; bu da find ve diğer Unix araçlarıyla borular aracılığıyla doğal bir birleşilebilirlik sağlar. Öne çıkan avantajlarından biri güvenilir Unix meta veri korumasıdır — CPIO, aygıt numaralarını, inode bilgisini ve sabit bağlantı ilişkilerini erken tar uygulamalarından daha yüksek doğrulukla kaydeder ve bu da onu sistem düzeyindeki yedeklemeler ile aygıt dosyası arşivleme için uygun kılar. Formatın Linux paket yönetimindeki merkezi rolü bir diğer pratik önemini oluşturur: RPM paket formatı dahili yük kapsayıcısı olarak CPIO kullanır; bu da her RPM tabanlı Linux kurulumunun CPIO çıkarımına bağlı olduğu anlamına gelir. Genel arşivleme için tar daha yaygın hâle gelmiş olsa da CPIO, sistem yönetimi, initramfs görüntüleri ve paket yönetimi altyapısında varlığını sürdürmektedir.