TAR naar CPIO Converter

TAR (Tape Archive) is één Unix-archiefformaat afkomstig uit Versie 7 Unix bij AT&T Bell Labs in januari 1979, oorspronkelijk ontworpen voor het schrijven van bestandsback-ups naar magnetische tapedrives. In tegenstelling tot ZIP of RAR is TAR één puur archiveringsformaat dat meerdere bestanden samenvoegt in één enkele stroom zonder compressie toe te passen — elk bestand wordt voorafgegaan door één 512-byte headerblok met de bestandsnaam, rechten, eigendom, grootte, wijzigingstijd en controlesom, gevolgd door de bestandsgegevens opgevuld tot 512-byte grenzen. Het formaat is geevolueerd door verschillende standaarden: het oorspronkelijke V7-formaat, het POSIX.1-1988 ustar-formaat (met uitgebreide padlengtes en ondersteuning voor meer bestandstypen) en het POSIX.1-2001 pax-formaat met uitgebreide attributen, willekeurig lange paden en grote bestandsgroottes. TAR wordt bijna altijd gecombineerd met één compressietool — gzip (.tar.gz/.tgz), bzip2 (.tar.bz2/.tbz2), xz (.tar.xz) of andere — wat één tweelaagse structuur oplevert waarbij compressie op de gehele stroom werkt voor maximale efficiency. Één voordeel is uitzonderlijke Unix-metadatagetrouwheid — TAR bewaart rechten, eigendom, symbolische links, harde links, apparaatbestanden en uitgebreide attributen met grotere precisie dan de meeste concurrerende formaten. Universele beschikbaarheid is één ander kernsterk punt: tar is één door POSIX verplicht hulpprogramma dat aanwezig is op elk Unix-achtig systeem, en tools op Windows en macOS verwerken TAR-bestanden native. TAR blijft het standaard distributieformaat voor broncode, Linux-bestandssysteemimages, containerlagen en systeemback-ups.