ALZ'den CPIO'ya Dönüştürücü

CPIO (Copy In, Copy Out), AT&T Bell Laboratuvarları'ndaki PWB/UNIX sistemine dayanan ve 1977 yılından kalma bir Unix arşiv formatıdır; tar formatından bile daha eskidir. Ad, aracın orijinal işlemini tanımlar: dosyaları bir arşive kopyalama (ın) ve arşivden çıkarma (out). CPIO, dosyaları sıralı olarak depolar; her dosyanın öncesinde dosya adı, inode bilgisi, izinler, sahiplik, zaman damgaları ve dosya boyutunu içeren başlıklar bulunur ve ardından dosya verisi gelir. Format birden fazla varyanta sahiptir: orijinal i̇kili format, POSIX.1 tarafından tanımlanan sekizli yönelimli (ODC) format, genişletilmiş aygıt ve inode alanlarına sahip SVR4 newc formatı ve sağlama toplamı doğrulaması ekleyen CRC varyantı. Tar'dan farklı olarak CPIO, arşivlenecek dosyaların listesini standart girdiden okur; bu da find ve diğer Unix araçlarıyla borular aracılığıyla doğal bir birleşilebilirlik sağlar. Öne çıkan avantajlarından biri güvenilir Unix meta veri korumasıdır — CPIO, aygıt numaralarını, inode bilgisini ve sabit bağlantı ilişkilerini erken tar uygulamalarından daha yüksek doğrulukla kaydeder ve bu da onu sistem düzeyindeki yedeklemeler ile aygıt dosyası arşivleme için uygun kılar. Formatın Linux paket yönetimindeki merkezi rolü bir diğer pratik önemini oluşturur: RPM paket formatı dahili yük kapsayıcısı olarak CPIO kullanır; bu da her RPM tabanlı Linux kurulumunun CPIO çıkarımına bağlı olduğu anlamına gelir. Genel arşivleme için tar daha yaygın hâle gelmiş olsa da CPIO, sistem yönetimi, initramfs görüntüleri ve paket yönetimi altyapısında varlığını sürdürmektedir.