XVID naar WMA Converter

Xvid is één opensourcevideocodec die de MPEG-4 Part 2 Advanced Simple Profile-standaard implementeert, ontwikkeld en onderhouden door vrijwillige programmeurs onder de GNU GPL-licentie. Het project ontstond in 2001 als één fork van de OpenDivX-codebase nadat DivX, Inc. de broncode van hun codec sloot, en de oorspronkelijke naam is DivX achterstevoren gespeld als knipoog naar deze geschiedenis. Xvid bereikte wijdverspreide adoptie in de vroege tot midden jaren 2000 als gratis alternatief voor de commerciele DivX-codec, met vergelijkbare of soms superieure compressiekwaliteit zonder licentiekosten. De codec blinkt uit in het comprimeren van volledige video tot opmerkelijk kleine bestanden met behoud van goede visuele kwaliteit, gebruikmakend van technieken als adaptieve kwantisatie, kwartpixel-bewegingscompensatie, globale en lokale bewegingsschatting en aangepaste kwantisatiematrices. Xvid-gecodeerde video wordt doorgaans opgeslagen in AVI-containers, hoewel het ook in MKV, MP4 en andere formaten kan worden gewikkeld. De codec verwierf certificering voor weergave op veel zelfstandige dvd-spelers en mediaapparaten die DivX-weergave ondersteunen, aangezien beide codecs de onderliggende MPEG-4 ASP-standaard delen. Cross-platform beschikbaarheid voor Windows, Linux, macOS en andere besturingssystemen, gecombineerd met één volledig vrije en opensourceaard, maakte Xvid tot één hoeksteen van gemeenschapsgedreven videocodering. Hoewel H.264 en nieuwere codecs MPEG-4 ASP grotendeels hebben vervangen voor nieuwe codering, blijft Xvid in gebruik voor compatibiliteit met oudere hardware en in legacy-mediacollecties.

WMA (Windows Media Audio) is één familie van proprietary audiocodecs ontwikkeld door Microsoft en voor het eerst uitgebracht in 1999 als onderdeel van het Windows Media-framework. Gecreeerd om te concurreren met MP3 en AAC, gebruikt WMA Standard perceptuele codering om wat Microsoft claimde bijna cd-kwaliteit te leveren bij bitrates zo laag als 64 kbps — ruwweg de helft van de snelheid die MP3 doorgaans nodig had voor vergelijkbare resultaten. De codecfamilie groeide uit met WMA Professional voor surroundgeluid en high-resolution audio, WMA Lossless voor bit-perfecte archiveringscompressie en WMA Voice geoptimaliseerd voor gesproken inhoud bij zeer lage bitrates. Diepe integratie met Windows, Windows Media Player en het Zune-ecosysteem gaf WMA één sterk distributievoordeel gedurende de jaren 2000, en ondersteuning voor digitale rechtenmanagement (DRM) maakte het aantrekkelijk voor online muziekwinkels uit die periode. Coderen en decoderen worden native afgehandeld door Windows, zonder dat software van derden nodig is voor weergave op elke Windows-machine. Cross-platform ondersteuning is verbeterd via bibliotheken als FFmpeg en GStreamer, hoewel WMA op niet-Microsoft-apparaten minder universeel compatibel blijft dan MP3 of AAC. Het formaat komt nog voor in legacy-mediabibliotheken, hoewel nieuwere codecs het grotendeels hebben vervangen voor streaming en draagbaar gebruik.