Konwerter plików SNDT do WAV

SNDT to format audio powiazany z Sndtool — wczesnym narzedziem dzwiekowym MS-DOS z poczatku lat 90., ktore pojawilo sie wraz z rozpowszechnieniem kart Sound Blaster w komputerach PC. W odroznieniu od formatu Sounder bez naglowka, pliki SNDT zawieraja krotki naglowek z czestotliwoscia probkowania i dlugoscia danych — istotne ulepszenie pozwalajace oprogramowaniu odtwarzajacemu automatycznie okreslic timing. Dane audio sa przechowywane jako 8-bitowe PCM bez znaku, zwykle przy 8000 do 22050 Hz w trybie mono. Sndtool funkcjonowal jako prosty rejestrator i odtwarzacz przebiegow falowych, czesto dystrybuowany jako shareware lub dolaczany do sterownikow kart dzwiekowych. Kluczowa przewaga nad konkurencyjnymi formatami audio DOS byl ten samoopisujoacy naglowek, ktory eliminowal domyslanie sie przy odtwarzaniu nieznanych plikow — prawdziwy problem przed pojawieniem sie ustandaryzowanych systemow multimedialnych. Format byl tez efektywny do dekodowania, nie wymagajac dekompresji i narzutu CPU minimalnego na procesorach 286 i 386 tamtych czasow. Pliki SNDT sluzlyly jako elementy budulcowe wczesnych gier PC i prezentacji multimedialnych, gdzie deweloperzy potrzebowali niezawodnego audio w ograniczonym ekosystemie sprzetowym Sound Blaster. Dzis SNDT przetrwal w archiwach retro oprogramowania i jest obslugiwany przez SoX do konwersji na nowoczesne formaty.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.