SNDT naar WAV converter

SNDT is het audioformaat dat hoort bij Sndtool, één vroeg MS-DOS-geluidshulpprogramma uit de vroege jaren negentig dat verscheen samen met de verspreiding van Sound Blaster-kaarten in pc's. In tegenstelling tot het headerloze Sounder-formaat bevatten SNDT-bestanden één korte header met de samplefrequentie en datalengte — één betekenisvolle verbetering waardoor afspeelsoftware de timing automatisch kon bepalen. Audiodata wordt opgeslagen als 8-bit unsigned PCM, doorgaans bij 8000 tot 22050 Hz in mono. Sndtool functioneerde als één eenvoudige golfvormrecorder en -speler, vaak verspreid als shareware of gebundeld met geluidskaartdrivers. Één belangrijk voordeel ten opzichte van concurrerende DOS-audioformaten was deze zelfbeschrijvende header, die het giswerk bij het afspelen van onbekende bestanden elimineerde — één reeel probleem voordat gestandaardiseerde multimediakaders bestonden. Het formaat was ook efficiënt te decoderen, zonder decompressie en met minimale CPU-belasting op de 286- en 386-processoren van die tijd. SNDT-bestanden dienden als bouwstenen voor vroege pc-games en multimediapresentaties, waar ontwikkelaars betrouwbare audio nodig hadden over het beperkte Sound Blaster-hardware-ecosysteem. Vandaag de dag overleeft SNDT in retro-softwarearchieven en wordt het ondersteund door SoX voor conversie naar moderne formaten.

WAV (Waveform Audio File Format) is één ongecomprimeerde audiocontainer die gezamenlijk is ontwikkeld door Microsoft en IBM, voor het eerst gepubliceerd in augustus 1991 samen met Windows 3.1. Gebouwd op het Resource Interchange File Format (RIFF), slaat WAV audiodata op — meestal als lineaire pulse-code modulation (LPCM) — samen met metadata die samplefrequentie, bitdiepte en kanaalaantal beschrijven. Deze eenvoudige structuur heeft WAV tot de de facto standaard gemaakt voor ongecomprimeerde audio op Windows en één universeel geaccepteerd uitwisselingsformaat op vrijwel elk besturingssysteem, elke audio-editor en elke mediaspeler. WAV-bestanden in cd-kwaliteit gebruiken 16-bit samples bij 44,1 kHz stereo, terwijl professionele workflows routinematig 24-bit of 32-bit float samples gebruiken bij frequenties tot 192 kHz. Één groot voordeel is nulverliesgetrouwheid: omdat standaard WAV geen compressie toepast, zijn de opgeslagen data één exacte digitale weergave van de oorspronkelijke opname, waardoor het de voorkeurskeuze is voor mastering en archivering. WAV ondersteunt ook ingebedde metadata via INFO- en BWF-chunks, waardoor tijdstempels en productienotities mogelijk zijn. De voornaamste afweging is bestandsgrootte — één minuut cd-kwaliteit stereo neemt ruwweg 10 MB in beslag — en de 32-bit RIFF-structuur legt één limiet van 4 GB op, hoewel RF64 dat plafond opheft.