Konwerter MPG na WAV

MPG to popularne rozszerzenie plikow wideo zakodowanych standardami kompresji MPEG-1 lub MPEG-2, opracowanymi przez Moving Picture Experts Group. Trzyznakowe rozszerzenie wywodzi sie z wczesnych systemow plikow Windows i DOS, ktore ograniczaly rozszerzenia do trzech znakow, stanowiac skrót dluzszego oznaczenia MPEG. Pliki MPG zawieraja strumienie programowe MPEG, ktore multipleksuja jeden strumien wideo i jeden lub wiecej strumieni elementarnych audio w jednolity strumien bajtowy ze znacznikami synchronizacji. Format byl szeroko uzywany w latach 90. i 2000. do przechowywania cyfrowego wideo na komputerach osobistych, pojawiajac sie we wszystkim — od ripów Video CD i ekstrakcji DVD po nagrania telewizji cyfrowej przechwycone sprzetowymi kartami koderów. Pliki MPG z kompresja MPEG-1 zwykle zawieraja wideo 352x240 (NTSC) lub 352x288 (PAL) przy szybkosciach transmisji ok. 1,5 Mbps, natomiast pliki MPG kodowane MPEG-2 obsluguja wyzsze rozdzielczosci az do pelnego HD. Struktura strumienia programowego zaklada stosunkowo niezawodny nosnik pamieci masowej, w odróznieniu od wariantu strumienia transportowego zaprojektowanego do emisji, co czyni go efektywnym w odtwarzaniu plikowym bez narzutu pakietow odzyskiwania po bledach. Szeroka kompatybilnosc jest jedna z trwalych zalet formatu — praktycznie kazdy odtwarzacz multimedialny we wszystkich systemach operacyjnych moze dekodowac te pliki bez dodatkowej instalacji kodekow. MPG nadal mozna napotkac w archiwalnych tresciach wideo, nagraniach z systemow monitoringu i starszych cyfrowych przepływach wideo.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.