Konwerter OGG do WAV

OGG Vorbis to otwarty, wolny od tantiem stratny kodek audio wewnatrz kontenera Ogg, oba opracowane przez Xiph.Org Foundation. Vorbis zostal zaprojektowany jako wolna od patentow alternatywa dla MP3 i AAC, wykorzystujac zmodyfikowana dyskretna transformate kosinusowa (MDCT) z kodowaniem o zmiennej szybkosci transmisji, ktore dostosowuje sie do zlozonosci sygnalu w kazdej ramce. Slepotesty sluchowe konsekwentnie wykazuja, ze Vorbis zapewnia jakosc percepcyjna dorownujaca lub przewyzszajaca MP3, szczegolnie w zakresie 96-192 kbps. Format obsluguje czestotliwosci probkowania od 8 kHz do 192 kHz i od 1 do 255 kanalow, pokrywajac wszystko — od mono mowy po miksy surround. Wyrozniajaca zaleta jest calkowity brak oplat licencyjnych — twoorcy gier, platformy streamingowe i producenci sprzetu moga implementowac Vorbis bez koniecznosci placenia tantiem. Spotify przez lata polegal na Vorbis jako glownym kodeku streamingowym wlasnie z tego powodu. Format radzi sobie tez z degradacja jakosci przy niskich szybkosciach transmisji bardziej elegancko niz wielu konkurentow, dlatego pozostaje popularny w grach wideo, gdzie pamiec jest ograniczona, a tysiace efektow dzwiekowych rywalizuja o miejsce. VLC, Firefox, Chrome i Android zapewniaja natywne dekodowanie Vorbis.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.