Konwerter plików SMP do AMR

Konwertuj swoje pliki w formacie smp do formatu amr przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do

Ustawienia

Kodek audio AMR obsługuje różne przepływności, od 4.75 do 12.2 kbit/s, przy czym najwyższa jakość przekazu mowy zaczyna się od 7.4 kbit/s .
Ustaw liczbę kanałów audio. To ustawienie jest najbardziej przydatne podczas ograniczania liczby kanałów (np. z 5.1 do stereo).
Ustaw częstotliwość próbkowania audio. Muzyka z pełnym spektrum (20 Hz – 20 kHz) wymaga wartości nie mniejszych niż 44.1 kHz, aby osiągnąć transparentność. Więcej informacji można znaleźć w wiki.

smp

SMP to natywny format plikow SampleVision, aplikacji do edycji sampli opracowanej przez Turtle Beach Systems okolo 1990 roku. SampleVision byl jednym z pierwszych edytorow sampli opartych na PC, pozwalajacym muzykom wizualizowac przebiegi falowe na ekranie i wykonywac operacje wycinania, kopiowania, wklejania oraz edycji punktow petli — mozliwosci wczesniej ograniczone do drogich dedykowanych samplerów sprzetowych. Format SMP przechowuje 16-bitowe mono PCM wraz z metadanymi specyficznymi dla samplowania: punkty poczatku i konca petli, petle sustain, petle release i przypisania nut podstawowych MIDI. Sprawia to, ze pliki SMP bylay bezposrednio przydatne do tworzenia i wymiany patchow miedzy samplerami sprzetowymi przez transfery MIDI Sample Dump Standard (SDS), ktore SampleVision automatyzowal przez swoj interfejs. Glowna zaleta bylo polaczenie swiata PC z profesjonalnym sprzetem samplerowym Akai, E-mu, Ensoniq i Roland — urzadzeniami, ktore mialy malekie ekrany i minimalne narzedzia do edycji. Format obslugiwal tez typowe czestotliwosci probkowania (22050, 44100 Hz) oraz krotkie opisy tekstowe dolaczane do danych audio. Choc Turtle Beach przeszedl na peryferia gamingowe, a SampleVision zostal wycofany, pliki SMP przetrwaly w archiwach klasycznych bibliotek sampli i moga byc konwertowane za pomoca SoX.
czytaj więcej

amr

AMR (Adaptive Multi-Rate) to skompresowany format audio zoptymalizowany pod katem mowy, standaryzowany przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych i przyjety jako obowiazkowy kodek w sieciach GSM i 3G. Kodek dynamicznie przelacza sie miedzy osmioma szybkosciami transmisji — od 4,75 do 12,2 kbps — w zaleznosci od warunkow sieciowych i poziomu szumu tla. Gdy jakosc lacza spada, koder przechodzi na nizsza przepustowosc, wymieniaiac nieznaczna czytelnosc na niezawodnosc transmisji. Ten mechanizm adaptacyjny zdefiniowany jest w specyfikacjach 3GPP i reprezentuje jeden z najszerzej wdrozonych kodekow glosowych na swiecie, uzywany w miliardach polaczen telefonii komorkowej. Glowna zaleta jest efektywnosc kompresji: jedna minuta dzwieku AMR przy 12,2 kbps zajmuje ok. 90 KB, co jest praktyczne dla notatek glosowych, poczty glosowej i MMS w sieciach o ograniczonej przepustowosci. Kolejnym atutem jest wbudowana detekcja aktywnosci glosowej i generowanie szumu komfortu, co redukuje transmisje w czasie ciszy. Choc AMR nie nadaje sie do muzyki ze wzgledu na waskie pasmo (300-3400 Hz), doskonale sprawdza sie w dostarczaniu zrozumialej mowy w trudnych warunkach sieciowych.
czytaj więcej
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SMP do formatu AMR

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format amr lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu amr; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

SMP to natywny format plikow SampleVision, aplikacji do edycji sampli opracowanej przez Turtle Beach Systems okolo 1990 roku. SampleVision byl jednym z pierwszych edytorow sampli opartych na PC, pozwalajacym muzykom wizualizowac przebiegi falowe na ekranie i wykonywac operacje wycinania, kopiowania, wklejania oraz edycji punktow petli — mozliwosci wczesniej ograniczone do drogich dedykowanych samplerów sprzetowych. Format SMP przechowuje 16-bitowe mono PCM wraz z metadanymi specyficznymi dla samplowania: punkty poczatku i konca petli, petle sustain, petle release i przypisania nut podstawowych MIDI. Sprawia to, ze pliki SMP bylay bezposrednio przydatne do tworzenia i wymiany patchow miedzy samplerami sprzetowymi przez transfery MIDI Sample Dump Standard (SDS), ktore SampleVision automatyzowal przez swoj interfejs. Glowna zaleta bylo polaczenie swiata PC z profesjonalnym sprzetem samplerowym Akai, E-mu, Ensoniq i Roland — urzadzeniami, ktore mialy malekie ekrany i minimalne narzedzia do edycji. Format obslugiwal tez typowe czestotliwosci probkowania (22050, 44100 Hz) oraz krotkie opisy tekstowe dolaczane do danych audio. Choc Turtle Beach przeszedl na peryferia gamingowe, a SampleVision zostal wycofany, pliki SMP przetrwaly w archiwach klasycznych bibliotek sampli i moga byc konwertowane za pomoca SoX.
Pierwsze wydanie: 1990
AMR (Adaptive Multi-Rate) to skompresowany format audio zoptymalizowany pod katem mowy, standaryzowany przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych i przyjety jako obowiazkowy kodek w sieciach GSM i 3G. Kodek dynamicznie przelacza sie miedzy osmioma szybkosciami transmisji — od 4,75 do 12,2 kbps — w zaleznosci od warunkow sieciowych i poziomu szumu tla. Gdy jakosc lacza spada, koder przechodzi na nizsza przepustowosc, wymieniaiac nieznaczna czytelnosc na niezawodnosc transmisji. Ten mechanizm adaptacyjny zdefiniowany jest w specyfikacjach 3GPP i reprezentuje jeden z najszerzej wdrozonych kodekow glosowych na swiecie, uzywany w miliardach polaczen telefonii komorkowej. Glowna zaleta jest efektywnosc kompresji: jedna minuta dzwieku AMR przy 12,2 kbps zajmuje ok. 90 KB, co jest praktyczne dla notatek glosowych, poczty glosowej i MMS w sieciach o ograniczonej przepustowosci. Kolejnym atutem jest wbudowana detekcja aktywnosci glosowej i generowanie szumu komfortu, co redukuje transmisje w czasie ciszy. Choc AMR nie nadaje sie do muzyki ze wzgledu na waskie pasmo (300-3400 Hz), doskonale sprawdza sie w dostarczaniu zrozumialej mowy w trudnych warunkach sieciowych.
Pierwsze wydanie: 1999