Konwerter MTS na DIVX

MTS to rozszerzenie pliku powiazane z formatem nagrywania AVCHD, wspolnie opracowanym przez Sony i Panasonic dla konsumenckich kamer cyfrowych wysokiej rozdzielczosci. Pliki z rozszerzeniem MTS zawieraja dane strumienia transportowego MPEG-2 z wideo H.264/AVC w rozdzielczosci do 1920x1080, sparowane z audio Dolby Digital (AC-3) lub LPCM. Oznaczenie MTS jest uzywane, gdy tresci AVCHD sa dostepne bezposrednio z nosnika nagrywania, w odróznieniu od plikow M2TS, ktore zwykle odnossa sie do tego samego formatu strumienia transportowego w kontekscie plyt Blu-ray. Konsumenckie i polprofesjonalne kamery cyfrowe od Sony, Panasonic, Canon i innych producentow zapisuja pliki MTS w strukturalnej hierarchii katalogow na kartach pamieci lub wewnetrznym nosnikow, wraz z plikami indeksowymi i listami odtwarzania organizujacymi klipy do odtwarzania w kamerze. Opakowanie w strumien transportowy obejmuje informacje o taktowaniu kluczowe dla utrzymania synchronizacji audio-wideo i obsluguje funkcje takie jak punkty dostepu losowego do efektywnego przeszukiwania. Nagrania MTS zachowuja pelna jakosc przechwycona przez czujnik kamery, co czyni je odpowiednimi jako material zrodlowy do przepływów montazu. Stosowanie kompresji H.264 zapewnia efektywna rownowage miedzy jakoscia wideo a rozmiarem pliku, umozliwiajac dlugie czasy nagrywania na powszechnie dostepnych kartach pamieci SD i SDHC. Pliki MTS sa rozpoznawane przez wszystkie glowne aplikacje do montazu wideo i moga byc importowane bezposrednio na osie czasu montazowe, choc niektore przeplywy korzystaja z transkodowania do formatow zoptymalizowanych pod edycje dla plynniejszej pracy w czasie rzeczywistym.

DivX to rodzina kodekow wideo i format kontenera medialnego opracowany przez DivX, LLC. Historia projektu siega zhakowanej wersji kodeka Microsoft MPEG-4 v3, ktora krazyla pod koniec lat 90., ale legitymacyjny kodek DivX zostal wydany w styczniu 2001 roku jako projekt open-source o nazwie OpenDivX, zanim przeszedl na model komercyjny. Kodek opiera sie na kompresji MPEG-4 Part 2 (ASP), a pozniejsze wersje wlaczaly obsluge H.264/AVC i HEVC. DivX zyskal ogromna popularnosc na poczatku lat 2000. dzieki zdolnosci kompresji pelnoamtrazowego filmu do pliku wystarczajaco malego, by zmiescic sie na pojedynczym CD-ROM-ie, zachowujac ogladalna jakosc wizualna. Ta efektywnosc kompresji uczynic DivX definiujacym formatem wczesnej ery internetu, gdy przepustowosc i pamiec masowa byly deficytowe. Kontener DivX Media Format (.divx) dodaje funkcje takie jak interaktywne menu, rozdzialy, napisy i alternatywne sciezki audio, przynoszac funkcjonalnosc zblizona do DVD do plikow cyfrowych. Certyfikat DivX stal sie powszechna etykieta na elektronice konsumenckiej — tysiace odtwarzaczy DVD i innych urzadzen obslugiwaly odtwarzanie DivX natywnie. Kodek przodal tez w kodowaniu ze zmienna szybkoscia transmisji opartym na jakosci, przydzielajacym wiecej danych zlozonym scenam i mniej statycznym, co skutkuje stabilna jakoscia wizualna przez caly film.