Konwerter plików RGBO do HDR
Konwertuj swoje pliki w formacie rgbo do formatu hdr przez Internet i bezpłatnie
rgbo
hdr
Jak przekonwertować plik w formacie RGBO do formatu HDR
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format hdr lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu hdr; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
RGBO to oznaczenie surowego formatu danych pikseli używane przez ImageMagick, otwartoźródłowy pakiet do przetwarzania obrazów wydany po raz pierwszy w 1990 roku, reprezentujące obrazy jako płaską sekwencję wartości próbek Red, Green, Blue i Opacity (odwrócona alfa) bez nagłówka, kontenera ani kompresji. Kolejność kanałów RGBO określa, że czwarty kanał to krycie (opacity) zamiast alfy — gdzie alfa reprezentuje przezroczystość (0 = przezroczyste, maks = nieprzezroczyste), krycie reprezentuje odwrotność (0 = nieprzezroczyste, maks = przezroczyste). To rozróżnienie ma znaczenie w potokach kompozytowania, gdzie konwencja matematyczna dotycząca czwartego kanału różni się między systemami: niektóre modele kompozytowania pracują z alfą (przezroczystością), podczas gdy starsze konwencje, w tym części wewnętrznego przetwarzania ImageMagick, historycznie używały krycia. Pliki RGBO zawierają surowe dane próbek w określonej przez użytkownika głębi bitowej (8-bitowej, 16-bitowej lub zmiennoprzecinkowej na kanał), z pikselami przechowywanymi w kolejności skanowania. Ponieważ brak nagłówka, wymiary obrazu, głębia bitowa i kolejność bajtów muszą być określone zewnętrznie przy odczycie pliku — zwykle poprzez argumenty wiersza poleceń ImageMagick. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z potokami przetwarzania stosującymi konwencję krycia: RGBO eliminuje potrzebę inwersji kanału przy łączeniu z systemami oczekującymi krycia zamiast alfy, zapobiegając subtelnym błędom kompozytowania powstającym przy mieszaniu konwencji przezroczystości. Surowa natura danych formatu to kolejna praktyczna zaleta — bez narzutu kodowania dane RGBO mogą być mapowane do pamięci, przetwarzane instrukcjami SIMD lub przesyłane potokowo między procesami z minimalnym opóźnieniem. RGBO jest używany głównie w łańcuchach przetwarzania ImageMagick i może być konwertowany do dowolnego innego formatu za pomocą rozbudowanej obsługi formatów ImageMagick.
HDR (znany również jako RGBE lub Radiance HDR) to format obrazów o wysokim zakresie dynamicznym, stworzony przez Grega Warda Larsona jako element systemu symulacji oświetlenia Radiance, opracowywanego w Lawrence Berkeley National Laboratory od 1985 roku, przy czym format HDR pojawił się około 1989 roku. Format przechowuje zmiennoprzecinkowe wartości pikseli RGB za pomocą kompaktowego 32-bitowego kodowania RGBE (Red, Green, Blue, Exponent): trzy 8-bitowe bajty mantysy dzielą jeden 8-bitowy wykładnik, reprezentując wartości luminancji w zakresie obejmującym około 76 rzędów wielkości, przy zachowaniu rozmiarów plików porównywalnych ze standardowymi 24-bitowymi obrazami. Pliki HDR rozpoczynają się nagłówkiem tekstowym zawierającym metadane renderowania i ekspozycji, po którym następują dane pikseli RGBE skompresowane schematem kodowania długości serii zorientowanym na linie skanowania. Format rejestruje pełen zakres luminancji scen ze świata rzeczywistego — od głębokich cieni po bezpośrednie światło słoneczne — umożliwiając fizycznie poprawne obliczenia oświetlenia, mapowanie tonalne dla różnych warunków wyświetlania oraz korektę ekspozycji po rejestracji bez artefaktów przycinania właściwych formatom 8-bitowym. Jedną z zalet jest pionierska rola formatu w obrazowaniu HDR: Radiance HDR jako pierwszy zaproponował przechowywanie rzeczywistych wartości luminancji w plikach obrazów, a format .hdr stał się standardem dla obrazów sondy świetlnej i map środowiskowych stosowanych w oświetleniu opartym na obrazach w całej branży renderingu 3D. Kompaktowe kodowanie formatu to kolejna praktyczna zaleta — schemat RGBE zapewnia znacznie większy zakres dynamiczny niż formaty 8-bitowe, zajmując jedynie 33% więcej pamięci na piksel. Pliki HDR są obsługiwane przez Photoshop, GIMP, ImageMagick, Blender i wszystkie główne renderery 3D.