Konwerter plików RGBO do EXR

Konwertuj swoje pliki w formacie rgbo do formatu exr przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie RGBO do formatu EXR

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format exr lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu exr; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

RGBO to oznaczenie surowego formatu danych pikseli używane przez ImageMagick, otwartoźródłowy pakiet do przetwarzania obrazów wydany po raz pierwszy w 1990 roku, reprezentujące obrazy jako płaską sekwencję wartości próbek Red, Green, Blue i Opacity (odwrócona alfa) bez nagłówka, kontenera ani kompresji. Kolejność kanałów RGBO określa, że czwarty kanał to krycie (opacity) zamiast alfy — gdzie alfa reprezentuje przezroczystość (0 = przezroczyste, maks = nieprzezroczyste), krycie reprezentuje odwrotność (0 = nieprzezroczyste, maks = przezroczyste). To rozróżnienie ma znaczenie w potokach kompozytowania, gdzie konwencja matematyczna dotycząca czwartego kanału różni się między systemami: niektóre modele kompozytowania pracują z alfą (przezroczystością), podczas gdy starsze konwencje, w tym części wewnętrznego przetwarzania ImageMagick, historycznie używały krycia. Pliki RGBO zawierają surowe dane próbek w określonej przez użytkownika głębi bitowej (8-bitowej, 16-bitowej lub zmiennoprzecinkowej na kanał), z pikselami przechowywanymi w kolejności skanowania. Ponieważ brak nagłówka, wymiary obrazu, głębia bitowa i kolejność bajtów muszą być określone zewnętrznie przy odczycie pliku — zwykle poprzez argumenty wiersza poleceń ImageMagick. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z potokami przetwarzania stosującymi konwencję krycia: RGBO eliminuje potrzebę inwersji kanału przy łączeniu z systemami oczekującymi krycia zamiast alfy, zapobiegając subtelnym błędom kompozytowania powstającym przy mieszaniu konwencji przezroczystości. Surowa natura danych formatu to kolejna praktyczna zaleta — bez narzutu kodowania dane RGBO mogą być mapowane do pamięci, przetwarzane instrukcjami SIMD lub przesyłane potokowo między procesami z minimalnym opóźnieniem. RGBO jest używany głównie w łańcuchach przetwarzania ImageMagick i może być konwertowany do dowolnego innego formatu za pomocą rozbudowanej obsługi formatów ImageMagick.
Pierwsze wydanie: 1990
EXR to rastrowy format obrazów o wysokim zakresie dynamicznym, opracowany przez Industrial Light & Magic (ILM) wewnętrznie od 1999 roku i publicznie udostępniony jako oprogramowanie open source w styczniu 2003 roku. OpenEXR powstał, aby sprostać wymaganiom kompozytowania efektów wizualnych w filmach fabularnych, gdzie sceny rutynowo zawierają ekstremalne zakresy jasności — od głębokich cieni po odblaski na wodzie, metalu czy źródłach światła — przekraczające precyzję formatów 8-bitowych czy 16-bitowych. EXR przechowuje dane pikseli w 16-bitowym zmiennoprzecinkowym (half) lub 32-bitowym zmiennoprzecinkowym formacie na kanał, zapewniając ponad 30 przystanków zakresu dynamicznego z płynną precyzją w całym spektrum luminancji. Format obsługuje dowolną liczbę kanałów (nie tylko RGBA), kafelkowe i liniowe przechowywanie danych, wiele metod kompresji (bezstratna ZIP, stratna B44 i DWAA/DWAB), pliki wieloczęściowe zawierające wiele widoków lub warstw oraz głębokie dane pikseli z wieloma próbkami posortowanymi wg głębi dla efektów wolumetrycznych. Jedną z zalet jest wierność kompozytingu: precyzja zmiennoprzecinkowa oznacza, że gradacja kolorów, korekty ekspozycji, zmiany oświetlenia i wielowarstwowe operacje kompozytowania dają matematycznie poprawne wyniki bez pasmowania, przycinania czy artefaktów kwantyzacji właściwych formatom całkowitoliczbowym. Przyjęcie EXR jako standardu branży VFX to kolejna kluczowa zaleta — jest domyślnym formatem wymiany dla Foundry Nuke, Autodesk Flame, Blackmagic Fusion, Adobe After Effects i każdego głównego renderera 3D, a jego otwarta biblioteka C++ jest osadzona w setkach narzędzi produkcyjnych.
Pierwsze wydanie: Styczeń 2003