Konwerter plików RGBO do VIPS

Konwertuj swoje pliki w formacie rgbo do formatu vips przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie RGBO do formatu VIPS

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format vips lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu vips; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

RGBO to oznaczenie surowego formatu danych pikseli używane przez ImageMagick, otwartoźródłowy pakiet do przetwarzania obrazów wydany po raz pierwszy w 1990 roku, reprezentujące obrazy jako płaską sekwencję wartości próbek Red, Green, Blue i Opacity (odwrócona alfa) bez nagłówka, kontenera ani kompresji. Kolejność kanałów RGBO określa, że czwarty kanał to krycie (opacity) zamiast alfy — gdzie alfa reprezentuje przezroczystość (0 = przezroczyste, maks = nieprzezroczyste), krycie reprezentuje odwrotność (0 = nieprzezroczyste, maks = przezroczyste). To rozróżnienie ma znaczenie w potokach kompozytowania, gdzie konwencja matematyczna dotycząca czwartego kanału różni się między systemami: niektóre modele kompozytowania pracują z alfą (przezroczystością), podczas gdy starsze konwencje, w tym części wewnętrznego przetwarzania ImageMagick, historycznie używały krycia. Pliki RGBO zawierają surowe dane próbek w określonej przez użytkownika głębi bitowej (8-bitowej, 16-bitowej lub zmiennoprzecinkowej na kanał), z pikselami przechowywanymi w kolejności skanowania. Ponieważ brak nagłówka, wymiary obrazu, głębia bitowa i kolejność bajtów muszą być określone zewnętrznie przy odczycie pliku — zwykle poprzez argumenty wiersza poleceń ImageMagick. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z potokami przetwarzania stosującymi konwencję krycia: RGBO eliminuje potrzebę inwersji kanału przy łączeniu z systemami oczekującymi krycia zamiast alfy, zapobiegając subtelnym błędom kompozytowania powstającym przy mieszaniu konwencji przezroczystości. Surowa natura danych formatu to kolejna praktyczna zaleta — bez narzutu kodowania dane RGBO mogą być mapowane do pamięci, przetwarzane instrukcjami SIMD lub przesyłane potokowo między procesami z minimalnym opóźnieniem. RGBO jest używany głównie w łańcuchach przetwarzania ImageMagick i może być konwertowany do dowolnego innego formatu za pomocą rozbudowanej obsługi formatów ImageMagick.
Pierwsze wydanie: 1990
VIPS to natywny format pliku biblioteki przetwarzania obrazów libvips, pierwotnie opracowanej przez Johna Cupitta i Kirka Martineza w National Gallery w Londynie podczas projektu VASARI (1989-1993) dotyczącego cyfryzacji i analizy obrazów w wysokiej rozdzielczości. Format VIPS przechowuje duże obrazy w prostym, mapowalnym do pamięci układzie: nagłówek zawierający wymiary obrazu, liczbę pasm (kanałów), typ danych (8/16/32-bitowe liczby całkowite, float, double, complex), interpretację kolorów, rozdzielczość i metadane przesunięcia, po czym następują surowe dane pikseli w formacie z przeplotem pasm. Ten przejrzysty układ pozwala menedżerowi pamięci wirtualnej systemu operacyjnego mapować plik bezpośrednio do przestrzeni adresowej, umożliwiając libvips przetwarzanie obrazów znacznie większych niż dostępna pamięć RAM poprzez stronicowanie fragmentów na żądanie — technika zwana ewaluacją sterowaną popytem. Pliki VIPS obsługują obrazy z dowolną liczbą pasm i dowolnym obsługiwanym typem numerycznym, obejmując wszystko od standardowych fotografii RGB po hiperspektralne zbiory danych z setkami pasm. Jedną z zalet jest wydajność przy dużych obrazach: architektura libvips przetwarza obrazy w małych kafelkach ewaluowanych na żądanie, co oznacza, że obraz o wymiarach 100 000 x 100 000 pikseli może być przycinany, skalowany, wyostrzany i zapisywany bez ładowania całego obrazu do pamięci — zdolność czyniąca VIPS silnikiem usług przetwarzania obrazów obsługujących miliony obrazów webowych. Naukowe dziedzictwo formatu to kolejna zaleta — projekt VASARI wymagał analizy obrazów w ultra-wysokiej rozdzielczości z obrazowaniem multispektralnym, a obsługa dowolnej liczby pasm i precyzji zmiennoprzecinkowej w formacie VIPS odzwierciedla te początki w obrazowaniu obliczeniowym. Pliki VIPS są używane głównie z biblioteką libvips (dostępną dla C, Python, Ruby i innych języków) i mogą być konwertowane do innych formatów za pomocą narzędzi wiersza poleceń vips lub ImageMagick.
Pierwsze wydanie: 1993