Konwerter plików PEF do VIPS
Konwertuj swoje pliki w formacie pef do formatu vips przez Internet i bezpłatnie
pef
vips
Jak przekonwertować plik w formacie PEF do formatu VIPS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format vips lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu vips; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PEF (Pentax Electronic Format) to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez lustrzanki cyfrowe i bezlusterkowce Pentax, wprowadzony w 2003 roku wraz z *ist D — pierwszą lustrzanką cyfrową Pentax — i kontynuowany w obecnej linii z bagnetem K i średnioformatowej 645. Pliki PEF rejestrują nieprzetworzony 12-bitowy lub 14-bitowy odczyt z matrycy CMOS w natywnym wzorcu mozaiki Bayera, przechowywany w kontenerze opartym na TIFF z bezstratną kompresją Huffmana. Format zawiera osadzone podglądy JPEG w wielu rozmiarach, kompleksowe metadane EXIF oraz specyficzne dla Pentax znaczniki MakerNote rejestrujące ustawienia trybu Custom Image, dane żyroskopu Shake Reduction (SR), identyfikację obiektywu z interfejsu elektronicznego bagnetu K oraz parametry Auto Level. Aparaty Pentax wyróżniają się uszczelnioną konstrukcją i kompatybilnością z rozległym dziedzictwem obiektywów z bagnetem K sięgającym 1975 roku. Jedną z zalet jest zachowanie charakterystycznego odwzorowania kolorów Pentax — tryby Custom Image aparatu (Bright, Natural, Reversal Film, Bleach Bypass, itp.) są przechowywane jako metadane, a nie aplikowane na surowe dane, co pozwala fotografom eksplorować różne interpretacje renderowania podczas postprodukcji, podczas gdy oryginalna rejestracja z matrycy pozostaje nienaruszona. Trwałość formatu to kolejna mocna strona: pliki PEF ze wszystkich lustrzanek Pentax są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Capture One, dcraw, RawTherapee i oprogramowanie Pentax Digital Camera Utility.
VIPS to natywny format pliku biblioteki przetwarzania obrazów libvips), pierwotnie opracowanej przez Johna Cupitta i Kirka Martineza w National Gallery w Londynie podczas projektu VASARI (1989-1993) dotyczącego cyfryzacji i analizy obrazów w wysokiej rozdzielczości. Format VIPS przechowuje duże obrazy w prostym, mapowalnym do pamięci układzie: nagłówek zawierający wymiary obrazu, liczbę pasm (kanałów), typ danych (8/16/32-bitowe liczby całkowite, float, double, complex), interpretację kolorów, rozdzielczość i metadane przesunięcia, po czym następują surowe dane pikseli w formacie z przeplotem pasm. Ten przejrzysty układ pozwala menedżerowi pamięci wirtualnej systemu operacyjnego mapować plik bezpośrednio do przestrzeni adresowej, umożliwiając libvips przetwarzanie obrazów znacznie większych niż dostępna pamięć RAM poprzez stronicowanie fragmentów na żądanie — technika zwana ewaluacją sterowaną popytem. Pliki VIPS obsługują obrazy z dowolną liczbą pasm i dowolnym obsługiwanym typem numerycznym, obejmując wszystko od standardowych fotografii RGB po hiperspektralne zbiory danych z setkami pasm. Jedną z zalet jest wydajność przy dużych obrazach: architektura libvips przetwarza obrazy w małych kafelkach ewaluowanych na żądanie, co oznacza, że obraz o wymiarach 100 000 x 100 000 pikseli może być przycinany, skalowany, wyostrzany i zapisywany bez ładowania całego obrazu do pamięci — zdolność czyniąca VIPS silnikiem usług przetwarzania obrazów obsługujących miliony obrazów webowych. Naukowe dziedzictwo formatu to kolejna zaleta — projekt VASARI wymagał analizy obrazów w ultra-wysokiej rozdzielczości z obrazowaniem multispektralnym, a obsługa dowolnej liczby pasm i precyzji zmiennoprzecinkowej w formacie VIPS odzwierciedla te początki w obrazowaniu obliczeniowym. Pliki VIPS są używane głównie z biblioteką libvips (dostępną dla C, Python, Ruby i innych języków) i mogą być konwertowane do innych formatów za pomocą narzędzi wiersza poleceń vips lub ImageMagick.