Konwerter plików PEF do RGBO
Konwertuj swoje pliki w formacie pef do formatu rgbo przez Internet i bezpłatnie
pef
rgbo
Jak przekonwertować plik w formacie PEF do formatu RGBO
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format rgbo lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu rgbo; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PEF (Pentax Electronic Format) to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez lustrzanki cyfrowe i bezlusterkowce Pentax, wprowadzony w 2003 roku wraz z *ist D — pierwszą lustrzanką cyfrową Pentax — i kontynuowany w obecnej linii z bagnetem K i średnioformatowej 645. Pliki PEF rejestrują nieprzetworzony 12-bitowy lub 14-bitowy odczyt z matrycy CMOS w natywnym wzorcu mozaiki Bayera, przechowywany w kontenerze opartym na TIFF z bezstratną kompresją Huffmana. Format zawiera osadzone podglądy JPEG w wielu rozmiarach, kompleksowe metadane EXIF oraz specyficzne dla Pentax znaczniki MakerNote rejestrujące ustawienia trybu Custom Image, dane żyroskopu Shake Reduction (SR), identyfikację obiektywu z interfejsu elektronicznego bagnetu K oraz parametry Auto Level. Aparaty Pentax wyróżniają się uszczelnioną konstrukcją i kompatybilnością z rozległym dziedzictwem obiektywów z bagnetem K sięgającym 1975 roku. Jedną z zalet jest zachowanie charakterystycznego odwzorowania kolorów Pentax — tryby Custom Image aparatu (Bright, Natural, Reversal Film, Bleach Bypass, itp.) są przechowywane jako metadane, a nie aplikowane na surowe dane, co pozwala fotografom eksplorować różne interpretacje renderowania podczas postprodukcji, podczas gdy oryginalna rejestracja z matrycy pozostaje nienaruszona. Trwałość formatu to kolejna mocna strona: pliki PEF ze wszystkich lustrzanek Pentax są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Capture One, dcraw, RawTherapee i oprogramowanie Pentax Digital Camera Utility.
RGBO to oznaczenie surowego formatu danych pikseli używane przez ImageMagick, otwartoźródłowy pakiet do przetwarzania obrazów wydany po raz pierwszy w 1990 roku, reprezentujące obrazy jako płaską sekwencję wartości próbek Red, Green, Blue i Opacity (odwrócona alfa) bez nagłówka, kontenera ani kompresji. Kolejność kanałów RGBO określa, że czwarty kanał to krycie (opacity) zamiast alfy — gdzie alfa reprezentuje przezroczystość (0 = przezroczyste, maks = nieprzezroczyste), krycie reprezentuje odwrotność (0 = nieprzezroczyste, maks = przezroczyste). To rozróżnienie ma znaczenie w potokach kompozytowania, gdzie konwencja matematyczna dotycząca czwartego kanału różni się między systemami: niektóre modele kompozytowania pracują z alfą (przezroczystością), podczas gdy starsze konwencje, w tym części wewnętrznego przetwarzania ImageMagick, historycznie używały krycia. Pliki RGBO zawierają surowe dane próbek w określonej przez użytkownika głębi bitowej (8-bitowej, 16-bitowej lub zmiennoprzecinkowej na kanał), z pikselami przechowywanymi w kolejności skanowania. Ponieważ brak nagłówka, wymiary obrazu, głębia bitowa i kolejność bajtów muszą być określone zewnętrznie przy odczycie pliku — zwykle poprzez argumenty wiersza poleceń ImageMagick. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z potokami przetwarzania stosującymi konwencję krycia: RGBO eliminuje potrzebę inwersji kanału przy łączeniu z systemami oczekującymi krycia zamiast alfy, zapobiegając subtelnym błędom kompozytowania powstającym przy mieszaniu konwencji przezroczystości. Surowa natura danych formatu to kolejna praktyczna zaleta — bez narzutu kodowania dane RGBO mogą być mapowane do pamięci, przetwarzane instrukcjami SIMD lub przesyłane potokowo między procesami z minimalnym opóźnieniem. RGBO jest używany głównie w łańcuchach przetwarzania ImageMagick i może być konwertowany do dowolnego innego formatu za pomocą rozbudowanej obsługi formatów ImageMagick.