Konwerter MPEG na RM

MPEG (MPEG-1) to fundamentalny standard kompresji wideo i audio opublikowany w sierpniu 1993 roku przez Moving Picture Experts Group jako ISO/IEC 11172. Byl to pierwszy miedzynarodowy standard stratnej kompresji ruchomych obrazow i towarzyszacego audio, ustanawiajacy zasady i techniki, ktore wplynely na praktycznie wszystkie kolejne kodeki wideo. Wideo MPEG-1 osiaga kompresje poprzez kombinacje predykcji kompensowanej ruchem, kodowania dyskretna transformata kosinusowa i kodowania entropijnego o zmiennej dlugosci, zorganizowanego wokol trzech typow klatek: I-klatki (kodowane wewnetrznie), P-klatki (predykcyjne) i B-klatki (predykcyjne dwukierunkowo). Standard celuje w szybkosci transmisji ok. 1,5 Mbps dla laczonego audio i wideo, tworzac jakosc porownywalna z tasma VHS przy rozdzielczosci SIF (352x240 dla NTSC). Ten poziom kompresji zostal specjalnie dobrany, by odpowiadac przepustowosci danych napedow CD-ROM o predkosci 1x, umozliwiajac format Video CD, ktory przyniosl cyfrowe wideo konsumentom na poczatku lat 90. Komponent audio, szczegolnie Layer III (MP3), stal sie najbardziej wplywowym formatem audio w historii. Struktura klatek I/P/B, podejscie do estymacji ruchu i kodowanie transformata blokowa ustanowily architektoniczny szablon stosowany przez kazdy wiekszy kodek wideo od tamtej pory — od MPEG-2 przez H.264 i dalej. Choc dawno przewyzszony pod wzgledem efektywnosci kompresji, MPEG-1 pozostaje obslugiwany przez praktycznie kazde oprogramowanie multimedialne.

RM (RealMedia) to wlascicielski format kontenera multimedialnego opracowany przez RealNetworks poczawszy od 1997 roku. Format zostal zaprojektowany specjalnie do strumieniowego dostarczania mediow przez internet, pakujac kodeki RealVideo i RealAudio w kontener zoptymalizowany pod odtwarzanie przy niskiej przepustowosci. RM stal sie jednym z dominujacych formatow streamingowych pod koniec lat 90. i na poczatku lat 2000., gdy RealPlayer byl jedna z najszerzej instalowanych aplikacji multimedialnych, a RealNetworks przetarl szlaki koncepcji buforowanego strumieniowania wideo, jeszcze zanim szerokopasmowy internet stal sie powszechny. Format uzywa kodowania ze stala szybkoscia transmisji i wlascicielskiej struktury kontenera obslgujacej korekcje bledow w przod, umozliwiajac wzglednie plynne odtwarzanie nawet przez zawodne polaczenia modemowe. Pliki RM moga zawierac wiele strumieni o roznych szybkosciach transmisji, umozliwiajac technologie SureStream, ktora dostosowuje jakosc odtwarzania do dostepnej przepustowosci w czasie rzeczywistym. Kontener obsluguje metadane dla tytulu, autora i informacji o prawach autorskich, a RealNetworks opracowal protokoly streamingowe RTSP i PNA rownolegle z formatem do efektywnego dostarczania sieciowego. Kompresja w RM byla uznawana za imponujaca na swoje czasy, dostarczajac ogladalne wideo przy szybkosciach transmisji nawet 20-30 kbps, gdy konkurencyjne podejscia sobie z tym nie radzily. Chociaz RealMedia zostal w duzej mierze zastapiony przez nowoczesne technologie streamingowe, pliki RM pozostaja w archiwach z wczesnej ery internetu, w tym w organizacjach informacyjnych, instytucjach edukacyjnych i bibliotekach medialnych, ktore przyjely RealMedia w okresie jego szczytowej popularnosci.