Konwerter MPEG na AAC

MPEG (MPEG-1) to fundamentalny standard kompresji wideo i audio opublikowany w sierpniu 1993 roku przez Moving Picture Experts Group jako ISO/IEC 11172. Byl to pierwszy miedzynarodowy standard stratnej kompresji ruchomych obrazow i towarzyszacego audio, ustanawiajacy zasady i techniki, ktore wplynely na praktycznie wszystkie kolejne kodeki wideo. Wideo MPEG-1 osiaga kompresje poprzez kombinacje predykcji kompensowanej ruchem, kodowania dyskretna transformata kosinusowa i kodowania entropijnego o zmiennej dlugosci, zorganizowanego wokol trzech typow klatek: I-klatki (kodowane wewnetrznie), P-klatki (predykcyjne) i B-klatki (predykcyjne dwukierunkowo). Standard celuje w szybkosci transmisji ok. 1,5 Mbps dla laczonego audio i wideo, tworzac jakosc porownywalna z tasma VHS przy rozdzielczosci SIF (352x240 dla NTSC). Ten poziom kompresji zostal specjalnie dobrany, by odpowiadac przepustowosci danych napedow CD-ROM o predkosci 1x, umozliwiajac format Video CD, ktory przyniosl cyfrowe wideo konsumentom na poczatku lat 90. Komponent audio, szczegolnie Layer III (MP3), stal sie najbardziej wplywowym formatem audio w historii. Struktura klatek I/P/B, podejscie do estymacji ruchu i kodowanie transformata blokowa ustanowily architektoniczny szablon stosowany przez kazdy wiekszy kodek wideo od tamtej pory — od MPEG-2 przez H.264 i dalej. Choc dawno przewyzszony pod wzgledem efektywnosci kompresji, MPEG-1 pozostaje obslugiwany przez praktycznie kazde oprogramowanie multimedialne.

AAC (Advanced Audio Coding) to nastepca formatu MP3, standaryzowany przez ISO/IEC jako czesc specyfikacji MPEG-2, a pozniej rowniez MPEG-4. Opracowany wspolnie przez Fraunhofer, Dolby, Sony, Nokie i AT&T, AAC zapewnia wyzsza jakosc dzwieku przy rownowaznyn lub nizszym bitrate — strumien AAC o przepustowosci 96 kbps zwykle dorownuje jakoscia plikowi MP3 przy 128 kbps. Kodek wykorzystuje zmodyfikowana dyskretna transformate kosinusowa w polaczeniu z zaawansowanym modelowaniem psychoakustycznym i ksztaltowaniem szumu czasowego. AAC sluzy jako domyslny format audio w ekosystemie Apple (iTunes, iPhone, iPad), na YouTube oraz w wielu serwisach streamingowych. Pierwsza zaleta jest doskonala efektywnosc kompresji — wysoka wiernosc dzwieku przy znacznie mniejszym zuzyciu pamieci i przepustowosci. Po drugie, format obsluguje czestotliwosci probkowania od 8 kHz do 96 kHz oraz do 48 kanalow, co pozwala na zastosowania od rozmow glosowych po dzwiek przestrzenny surround. Po trzecie, szerokie wdrozenie przez Apple i innych producentow gwarantuje, ze praktycznie kazde wspolczesne urzadzenie, przegladarka i odtwarzacz multimedialny obsluguje AAC natywnie, bez dodatkowych wtyczek.