Konwerter MPEG na OGG

MPEG (MPEG-1) to fundamentalny standard kompresji wideo i audio opublikowany w sierpniu 1993 roku przez Moving Picture Experts Group jako ISO/IEC 11172. Byl to pierwszy miedzynarodowy standard stratnej kompresji ruchomych obrazow i towarzyszacego audio, ustanawiajacy zasady i techniki, ktore wplynely na praktycznie wszystkie kolejne kodeki wideo. Wideo MPEG-1 osiaga kompresje poprzez kombinacje predykcji kompensowanej ruchem, kodowania dyskretna transformata kosinusowa i kodowania entropijnego o zmiennej dlugosci, zorganizowanego wokol trzech typow klatek: I-klatki (kodowane wewnetrznie), P-klatki (predykcyjne) i B-klatki (predykcyjne dwukierunkowo). Standard celuje w szybkosci transmisji ok. 1,5 Mbps dla laczonego audio i wideo, tworzac jakosc porownywalna z tasma VHS przy rozdzielczosci SIF (352x240 dla NTSC). Ten poziom kompresji zostal specjalnie dobrany, by odpowiadac przepustowosci danych napedow CD-ROM o predkosci 1x, umozliwiajac format Video CD, ktory przyniosl cyfrowe wideo konsumentom na poczatku lat 90. Komponent audio, szczegolnie Layer III (MP3), stal sie najbardziej wplywowym formatem audio w historii. Struktura klatek I/P/B, podejscie do estymacji ruchu i kodowanie transformata blokowa ustanowily architektoniczny szablon stosowany przez kazdy wiekszy kodek wideo od tamtej pory — od MPEG-2 przez H.264 i dalej. Choc dawno przewyzszony pod wzgledem efektywnosci kompresji, MPEG-1 pozostaje obslugiwany przez praktycznie kazde oprogramowanie multimedialne.

OGG Vorbis to otwarty, wolny od tantiem stratny kodek audio wewnatrz kontenera Ogg, oba opracowane przez Xiph.Org Foundation. Vorbis zostal zaprojektowany jako wolna od patentow alternatywa dla MP3 i AAC, wykorzystujac zmodyfikowana dyskretna transformate kosinusowa (MDCT) z kodowaniem o zmiennej szybkosci transmisji, ktore dostosowuje sie do zlozonosci sygnalu w kazdej ramce. Slepotesty sluchowe konsekwentnie wykazuja, ze Vorbis zapewnia jakosc percepcyjna dorownujaca lub przewyzszajaca MP3, szczegolnie w zakresie 96-192 kbps. Format obsluguje czestotliwosci probkowania od 8 kHz do 192 kHz i od 1 do 255 kanalow, pokrywajac wszystko — od mono mowy po miksy surround. Wyrozniajaca zaleta jest calkowity brak oplat licencyjnych — twoorcy gier, platformy streamingowe i producenci sprzetu moga implementowac Vorbis bez koniecznosci placenia tantiem. Spotify przez lata polegal na Vorbis jako glownym kodeku streamingowym wlasnie z tego powodu. Format radzi sobie tez z degradacja jakosci przy niskich szybkosciach transmisji bardziej elegancko niz wielu konkurentow, dlatego pozostaje popularny w grach wideo, gdzie pamiec jest ograniczona, a tysiace efektow dzwiekowych rywalizuja o miejsce. VLC, Firefox, Chrome i Android zapewniaja natywne dekodowanie Vorbis.