Konwerter plików MAUD do AAC

Konwertuj swoje pliki w formacie maud do formatu aac przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do

Ustawienia

Ustaw przepływność audio AAC na kanał. Na przykład dźwięk stereo ze 128 kbps, tak jak tutaj, spowoduje utworzenie pliku 256 kbps. Jeśli ustawiono „Niestandardowa”, zalecanym zakresem jest ≥64 kbps.
Ustaw liczbę kanałów audio. To ustawienie jest najbardziej przydatne podczas ograniczania liczby kanałów (np. z 5.1 do stereo).
Ustaw częstotliwość próbkowania audio. Muzyka z pełnym spektrum (20 Hz – 20 kHz) wymaga wartości nie mniejszych niż 44.1 kHz, aby osiągnąć transparentność. Więcej informacji można znaleźć w wiki.

maud

MAUD to format plikow audio opracowany przez MacroSystem dla platformy Commodore Amiga, wprowadzony na poczatku lat 90. jako czesc narzedzi do produkcji cyfrowego wideo i audio. Zbudowany na architekturze blokowej Amiga IFF (Interchange File Format), pliki MAUD organizuja dane w wyraznie oddzielone bloki — MHDR dla naglowka, MDAT dla danych probek i opcjonalne bloki adnotacji na metadane. Format obsluguje konfiguracje mono i stereo z glebiami bitowymi 8 lub 16 bitow i czestotliwosciami probkowania do 48 kHz, co stanowilo profesjonalne specyfikacje na sprzecie Amigi. Dostepne sa zarowno podpisane liniowe PCM, jak i kodowania A-law/mu-law, oferujace wybor miedzy wiernoscia a rozmiarem pliku. MAUD byl uzywany glownie w spolecznosci produkcji wideo na Amidze, gdzie karty MacroSystem Retina i VLab Motion wymagaly zsynchronizowanego audio, ktorego standardowy format 8SVX nie mogl zapewnic. Obsluga konwersji istnieje dzis dzieki SoX i libsndfile, co gwarantuje odzyskiwalnosc historycznych produkcji na Amidze. Trzy wyrozniajace sie zalety to: przejrzysta struktura oparta na IFF, ktora moze nawigowac dowolny parser obslugujacy bloki, 16-bitowe stereo wyprzedzajace typowe mozliwosci audio Amigi oraz lekki narzut pozostawiajacy maksimum mocy procesora na rendering wideo.
czytaj więcej

aac

AAC (Advanced Audio Coding) to nastepca formatu MP3, standaryzowany przez ISO/IEC jako czesc specyfikacji MPEG-2, a pozniej rowniez MPEG-4. Opracowany wspolnie przez Fraunhofer, Dolby, Sony, Nokie i AT&T, AAC zapewnia wyzsza jakosc dzwieku przy rownowaznyn lub nizszym bitrate — strumien AAC o przepustowosci 96 kbps zwykle dorownuje jakoscia plikowi MP3 przy 128 kbps. Kodek wykorzystuje zmodyfikowana dyskretna transformate kosinusowa w polaczeniu z zaawansowanym modelowaniem psychoakustycznym i ksztaltowaniem szumu czasowego. AAC sluzy jako domyslny format audio w ekosystemie Apple (iTunes, iPhone, iPad), na YouTube oraz w wielu serwisach streamingowych. Pierwsza zaleta jest doskonala efektywnosc kompresji — wysoka wiernosc dzwieku przy znacznie mniejszym zuzyciu pamieci i przepustowosci. Po drugie, format obsluguje czestotliwosci probkowania od 8 kHz do 96 kHz oraz do 48 kanalow, co pozwala na zastosowania od rozmow glosowych po dzwiek przestrzenny surround. Po trzecie, szerokie wdrozenie przez Apple i innych producentow gwarantuje, ze praktycznie kazde wspolczesne urzadzenie, przegladarka i odtwarzacz multimedialny obsluguje AAC natywnie, bez dodatkowych wtyczek.
czytaj więcej
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie MAUD do formatu AAC

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format aac lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu aac; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

MAUD to format plikow audio opracowany przez MacroSystem dla platformy Commodore Amiga, wprowadzony na poczatku lat 90. jako czesc narzedzi do produkcji cyfrowego wideo i audio. Zbudowany na architekturze blokowej Amiga IFF (Interchange File Format), pliki MAUD organizuja dane w wyraznie oddzielone bloki — MHDR dla naglowka, MDAT dla danych probek i opcjonalne bloki adnotacji na metadane. Format obsluguje konfiguracje mono i stereo z glebiami bitowymi 8 lub 16 bitow i czestotliwosciami probkowania do 48 kHz, co stanowilo profesjonalne specyfikacje na sprzecie Amigi. Dostepne sa zarowno podpisane liniowe PCM, jak i kodowania A-law/mu-law, oferujace wybor miedzy wiernoscia a rozmiarem pliku. MAUD byl uzywany glownie w spolecznosci produkcji wideo na Amidze, gdzie karty MacroSystem Retina i VLab Motion wymagaly zsynchronizowanego audio, ktorego standardowy format 8SVX nie mogl zapewnic. Obsluga konwersji istnieje dzis dzieki SoX i libsndfile, co gwarantuje odzyskiwalnosc historycznych produkcji na Amidze. Trzy wyrozniajace sie zalety to: przejrzysta struktura oparta na IFF, ktora moze nawigowac dowolny parser obslugujacy bloki, 16-bitowe stereo wyprzedzajace typowe mozliwosci audio Amigi oraz lekki narzut pozostawiajacy maksimum mocy procesora na rendering wideo.
Pierwsze wydanie: 1992
AAC (Advanced Audio Coding) to nastepca formatu MP3, standaryzowany przez ISO/IEC jako czesc specyfikacji MPEG-2, a pozniej rowniez MPEG-4. Opracowany wspolnie przez Fraunhofer, Dolby, Sony, Nokie i AT&T, AAC zapewnia wyzsza jakosc dzwieku przy rownowaznyn lub nizszym bitrate — strumien AAC o przepustowosci 96 kbps zwykle dorownuje jakoscia plikowi MP3 przy 128 kbps. Kodek wykorzystuje zmodyfikowana dyskretna transformate kosinusowa w polaczeniu z zaawansowanym modelowaniem psychoakustycznym i ksztaltowaniem szumu czasowego. AAC sluzy jako domyslny format audio w ekosystemie Apple (iTunes, iPhone, iPad), na YouTube oraz w wielu serwisach streamingowych. Pierwsza zaleta jest doskonala efektywnosc kompresji — wysoka wiernosc dzwieku przy znacznie mniejszym zuzyciu pamieci i przepustowosci. Po drugie, format obsluguje czestotliwosci probkowania od 8 kHz do 96 kHz oraz do 48 kanalow, co pozwala na zastosowania od rozmow glosowych po dzwiek przestrzenny surround. Po trzecie, szerokie wdrozenie przez Apple i innych producentow gwarantuje, ze praktycznie kazde wspolczesne urzadzenie, przegladarka i odtwarzacz multimedialny obsluguje AAC natywnie, bez dodatkowych wtyczek.
Pierwsze wydanie: 1997