Konwerter WMA do AAC

WMA (Windows Media Audio) to rodzina wlascicielskich kodekow audio opracowanych przez Microsoft i po raz pierwszy wydanych w 1999 roku jako czesc platformy Windows Media. Stworzone, by konkurowac z MP3 i AAC, WMA Standard wykorzystuje kodowanie percepcyjne, dostarczajac — wedle deklaracji Microsoftu — jakosc bliska CD przy szybkosciach transmisji nawet 64 kbps, czyli mniej wiecej polowie tego, czego MP3 zwykle potrzebowal dla porownywalnych rezultatow. Rodzina kodekow poszerzyala sie o WMA Professional do dzwieku przestrzennego i audio wysokiej rozdzielczosci, WMA Lossless do bezstratnej kompresji archiwalnej oraz WMA Voice zoptymalizowany pod tresci mowione przy bardzo niskich szybkosciach transmisji. Gleboka integracja z Windowsem, Windows Media Playerem i ekosystemem Zune dala WMA silna przewage dystrybucyjna w calej dekadzie 2000, a obsluga zarzadzania prawami cyfrowymi (DRM) czynic format atrakcyjnym dla owczesnych sklepow muzycznych online. Kodowanie i dekodowanie jest obslugiwane natywnie przez Windows, nie wymagajac oprogramowania zewnetrznego do odtwarzania na dowolnym komputerze z Windowsem. Wsparcie wieloplatformowe poprawilo sie dzieki bibliotekom takim jak FFmpeg i GStreamer, choc WMA pozostaje mniej uniwersalnie kompatybilny niz MP3 czy AAC na urzadzeniach spoza ekosystemu Microsoft. Format nadal pojawia sie w starszych bibliotekach multimedialnych, choc nowsze kodeki w duzej mierze zajely jego miejsce w strumieniowaniu i uzytku mobilnym.

AAC (Advanced Audio Coding) to nastepca formatu MP3, standaryzowany przez ISO/IEC jako czesc specyfikacji MPEG-2, a pozniej rowniez MPEG-4. Opracowany wspolnie przez Fraunhofer, Dolby, Sony, Nokie i AT&T, AAC zapewnia wyzsza jakosc dzwieku przy rownowaznyn lub nizszym bitrate — strumien AAC o przepustowosci 96 kbps zwykle dorownuje jakoscia plikowi MP3 przy 128 kbps. Kodek wykorzystuje zmodyfikowana dyskretna transformate kosinusowa w polaczeniu z zaawansowanym modelowaniem psychoakustycznym i ksztaltowaniem szumu czasowego. AAC sluzy jako domyslny format audio w ekosystemie Apple (iTunes, iPhone, iPad), na YouTube oraz w wielu serwisach streamingowych. Pierwsza zaleta jest doskonala efektywnosc kompresji — wysoka wiernosc dzwieku przy znacznie mniejszym zuzyciu pamieci i przepustowosci. Po drugie, format obsluguje czestotliwosci probkowania od 8 kHz do 96 kHz oraz do 48 kanalow, co pozwala na zastosowania od rozmow glosowych po dzwiek przestrzenny surround. Po trzecie, szerokie wdrozenie przez Apple i innych producentow gwarantuje, ze praktycznie kazde wspolczesne urzadzenie, przegladarka i odtwarzacz multimedialny obsluguje AAC natywnie, bez dodatkowych wtyczek.