Konwerter CPIO

CPIO (Copy In, Copy Out) to uniksowy format archiwow siagajacy systemu PWB/UNIX w AT&T Bell Labs z 1977 roku, starszy nawet od formatu tar. Nazwa opisuje oryginalna operacje narzedzia: kopiowanie plikow do archiwum i z archiwum. CPIO przechowuje pliki sekwencyjnie z naglowkami dla kazdego pliku zawierajacymi nazwe pliku, informacje o i-wezle, uprawnienia, prawa wlasnosci, znaczniki czasu i rozmiar pliku, po czym nastepuja dane samego pliku. Format istnieje w kilku wariantach: oryginalny format binarny, zdefiniowany w POSIX.1 format oktetowy (ODC), format SVR4 newc z rozszerzonymi polami urzadzen i i-wezlow oraz wariant CRC dodajacy weryfikacje sum kontrolnych. W odroznieniu od tar, CPIO czyta liste plikow do archiwizacji ze standardowego wejscia, czyniąc go naturalnie kompozycyjnym z find i innymi narzediami uniksowymi przez potoki. Zaleta jest wierne zachowanie metadanych Unix — CPIO rejestruje numery urzadzen, informacje o i-wezlach i relacje twardych dowiązan z wieksza wiernoscia niz wczesne implementacje tar, czyniąc go odpowiednim do kopii zapasowych na poziomie systemu i archiwizacji plikow urzadzen. Centralna rola formatu w zarzadzaniu pakietami Linux to kolejne praktyczne znaczenie: format pakietow RPM uzywa CPIO jako wewnetrznego kontenera ladunku, co oznacza, ze kazda instalacja Linuksa oparta na RPM polega na ekstrakcji CPIO. Chociaz tar stal sie bardziej powszechny do ogolnej archiwizacji, CPIO utrzymuje sie w administracji systemami, obrazach initramfs i infrastrukturze zarzadzania pakietami.