Konwerter plików DEB do CPIO
Konwertuj swoje pliki w formacie deb do formatu cpio przez Internet i bezpłatnie
deb
cpio
Jak przekonwertować plik w formacie DEB do formatu CPIO
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format cpio lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu cpio; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DEB to format pakietow oprogramowania uzywany przez projekt Debian i jego liczne pochodne, w tym Ubuntu, Linux Mint i inne dystrybucje Linuksa oparte na Debianie. Stworzony rownoczesnie z zalozeniem projektu Debian w sierpniu 1993 roku, format pakuje skompilowane pliki binarne oprogramowania, pliki konfiguracyjne, dokumentacje i skrypty instalacyjne w ustrukturyzowane archiwum do zautomatyzowanego zarzadzania oprogramowaniem. Plik DEB jest w rzeczywistosci archiwum ar zawierajacym trzy elementy: debian-binary (plik tekstowy z wersja formatu), control.tar (metadane wlaczajac nazwe pakietu, wersje, zaleznosci, skrypty opiekuna) i data.tar (wlasciwe pliki do zainstalowania, skompresowane za pomoca gzip, xz lub zstd). Narzedzie dpkg i menedzery pakietow wyzszego poziomu jak APT obsluguja instalacje, rozwiazywanie zaleznosci, aktualizacje i usuwanie pakietow DEB. Zaleta jest zaawansowany system zaleznosci — pakiety DEB deklaruja precyzyjne relacje (depends, recommends, suggests, conflicts, replaces), umozliwiajac APT automatyczne rozwiazywanie i instalowanie calych łancuchow zaleznosci z repozytoriow. System skryptow opiekuna to kolejny atut, pozwalajacy pakietom wykonywac logike przed i po instalacji oraz usunieciu dla zadan takich jak tworzenie uzytkownikow systemowych, inicjalizowanie baz danych czy rejestrowanie uslug. Poniwaez Debian i Ubuntu napedzaja znaczna czesc serwerow, stacji roboczych i wbudowanych wdrozen Linuksa na calym swiecie, DEB jest jednym z dwoch dominujacych formatow pakietow Linuksa obok RPM.
CPIO (Copy In, Copy Out) to uniksowy format archiwow siagajacy systemu PWB/UNIX w AT&T Bell Labs z 1977 roku, starszy nawet od formatu tar. Nazwa opisuje oryginalna operacje narzedzia: kopiowanie plikow do archiwum i z archiwum. CPIO przechowuje pliki sekwencyjnie z naglowkami dla kazdego pliku zawierajacymi nazwe pliku, informacje o i-wezle, uprawnienia, prawa wlasnosci, znaczniki czasu i rozmiar pliku, po czym nastepuja dane samego pliku. Format istnieje w kilku wariantach: oryginalny format binarny, zdefiniowany w POSIX.1 format oktetowy (ODC), format SVR4 newc z rozszerzonymi polami urzadzen i i-wezlow oraz wariant CRC dodajacy weryfikacje sum kontrolnych. W odroznieniu od tar, CPIO czyta liste plikow do archiwizacji ze standardowego wejscia, czyniąc go naturalnie kompozycyjnym z find i innymi narzediami uniksowymi przez potoki. Zaleta jest wierne zachowanie metadanych Unix — CPIO rejestruje numery urzadzen, informacje o i-wezlach i relacje twardych dowiązan z wieksza wiernoscia niz wczesne implementacje tar, czyniąc go odpowiednim do kopii zapasowych na poziomie systemu i archiwizacji plikow urzadzen. Centralna rola formatu w zarzadzaniu pakietami Linux to kolejne praktyczne znaczenie: format pakietow RPM uzywa CPIO jako wewnetrznego kontenera ladunku, co oznacza, ze kazda instalacja Linuksa oparta na RPM polega na ekstrakcji CPIO. Chociaz tar stal sie bardziej powszechny do ogolnej archiwizacji, CPIO utrzymuje sie w administracji systemami, obrazach initramfs i infrastrukturze zarzadzania pakietami.